Yrd.Doç.Recep Cengiz  Türkiye’de futbol deyince neden akla gelen “Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray ve Trabzonspor” oluyor?

Keza her hafta sonu “futbol programlarında” neden bu dört takımın maçlarına endeksli hakem hatları, formsuz oyuncular, antrenör taktikleri, yöneticilerin sorumsuz demeçleri ve taraftarlarının saldırganlıkları konuşuluyor?

Futbolda kültür, centilmenlik, değer, saygı ve kavramlarının içi boşaltılmış ve korkunç bir anlam kaymasına uğramıştır. Futbolda başarı, artık; kurumsallaşmakla, nitelikli futbol adamı yetiştirmekle, çok çalışmakla değil; rakip takım yöneticilerine hakaret etmekle, dedikoduya dayalı haber üretmekle, taraftar gruplarını kışkırtmakla eşdeğer hale gelmiştir.

Yani futbol denilince neden ekranlarda daha çok bağıranın haklı olduğu, olumsuzluk, hakaret, aşağılama ve şiddet görüntülerinden başka bir şey düşünülemiyor?

İnsanların aklına; futbol yöneticilerinin rakiplerine karşı kısır döngü içinde anlamsız hakaret ve aşağılamaları, standartsız hakem kararları, üretimsiz kalitesiz ve futbol, izleyicisine “sen anlamazsın, ben sana anlatayım!” anlayışı ile içi boş, kafa ütüleyen seviyesiz yorumları geliyor.

Neden futbol denilince akla toplum, kültür, tarih, ekonomik, eğitim, sanat, edebiyat, çevre bilinci vs. gelmiyor.

Hâlbuki liglerimizde ulusal televizyon ve gazetelerde yer bulamayan kültürlü, centilmen, saygın, kafasında erdemden başka bir şey düşünmeyen çok sayıda futbol adamı ve az sayıda futbol programı bulunuyor. Kişilerin iyi bir futbol adamı olduğunun anlaşılması için artık başka şeylere bakılmalıdır. İyi bir futbol adamı olmak için önce iyi bir insan olmak gereklidir. Bu da sevgi, saygı ve centilmenlik yolunda yürümekten, rakibe tahammül etmekten geçer.

Evet, futbolu tüketmeyip, üreten insanlar var

Çünkü modern dünya futbolu böyle anlıyor. Onlara göre futbol: insanları psikolojik olarak rahatlatan, heyecanlandıran, eğlendiren, sosyalleştirip bütünleştiren oyundan başka bir şey değil. Bunu özümsedikleri içinde başarı veya başarısızlıkta formaları, marşları, sembolleştirdikleri futbol adamları ile aralarında kopmaz bir bağ var. Bu çerçevenin dışına çıkarılmasına asla müsaade etmiyorlar.

Bu anlamda futbol sevgisinin yeri ve zamanı yoktur. Futbolun oynandığı her yerde veya her ligde futbola ilgi, futbol adamına saygı vardır. Futbol her zaman ilgi çeken bir faaliyet olarak görülür; bazen bir taraftarın kalbinde, bazen tiyatro sahnesinde, bazen bir sinema filminde, bazen esnaf sohbetinde, bazen sevinçte, bazen üzüntüde…

Futbol hayat, hayat futboldur

Böyle olunca kişinin kültürü, hayat tarzı futbol oluyor. Bu nedenle futbol “aşağılamanın, dışlamanın, saldırganlık ve şiddetin barınacağı bir oyun değildir” dediğimizde söylemek istediğimizi maalesef anlamakta zorlananlar oluyor.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş