Müslüm Gülhan- 30 Nisan 2012 Aslında süreç o kadar denk geldi ki bu isimleri analiz etmek kaçınılmaz oldu…Hepsinin ortak yönü teknik adam olmak...

Bulundukları takımlar ve koşullar; onları her zaman dikkatle takip edilmesi gereken insanlar kategorisine

 sokmuştur…
Çünkü kişilikleri ve koşullar onların farklılıklarını ortaya koymuştur.
Guardiola'nın kendi yetiştiği sistematik yapı içindeki koşullara bağlı kalarak farklılık yaratması ile

Mourinho'nun her gittiği takıma kendi koşullarını uygulamaya çalışması ve Terimin deneyimlerine rağmen

 farklılık arayışı ile zaman kaybı, Kocaman'ın yetiştiği kulüp olmasına rağmen yapı kurmada ki arayışı onların

 teknik adam farklılıklarını ortaya koymaktadır.
Fakat hepsinin ortak noktası başarıya muhtaç olmalarıdır.
Koşulları ve beklentileri başarı üzerine kurulmuştur. 
Ama en önemli ayıraç; kendi yapısal prensiplerinin sağlamakları olduğuna dairdir...  
Bir teknik adamın antrenör olarak saha içi prensipleri oturmamışsa onu ciddi sıkıntılar bekliyor demektir;
Sanırım bu konuda en sağlam kişi Mourinhodur.
Farlıklarını sürekli kullanma isteği onu bir adam önde durmasına neden olmuştur.

Mesut Özil tercihi ve ısrarı buna en iyi örnektir.
Gerçi çalıştırmak için seçtiği takımların yapısal kaosları onun içinde avantaj olmuştur.
Ama risk analizi ve müdahalesi onun en önemli saha kenar avantajıdır.

En büyük açmazı ise öz güven saplantısı içinde ki etik olmayan davranış ve konuşmalarıdır.
Terim de de benzerlikler olmasına rağmen, öz güvende ki fark yansıması; olamayacak yapıyı zorlayarak takıma

ve kendine verdiği zarardır.

Süreci kaybetme kaygısı onu engelleyen önemli bir çıkmazı durumundadır.
Bu biraz da ne istediği ile ne olduğu arasında ki çatışmadır.
Guardiola'nın avantajı; sakinliği ile bilgiç yapısının olgunluğudur.
Bu kesinlikle ukalalık değildir aksine olması gereken tavrıdır.
Onun sıkıntısı ise var olan yapı içerisinde kendi farklılıklarını bularak uygulayabilme kaygısıdır.
Çok zordur:Var olanı yenileyip ve bozmamak...
İşte bu  bazen onu kilitleyen ana unsur olur...
Çözüm farklılığını yakalayamamasına neden olur...
Ve maç kaybeder...
Çok sık olmasa da...

Farklılıkları uyguladığı zaman da daha heyecanlı, zevkli  ve kaliteli oyun seyretme imkanı olur.
Buradaki önem; var olan entelektüel durumunu kullanabilme ortamına sahip olmasıdır.
Bu bir kimlik tespitine neden olur ki bu da tanımda da çok etkin olur…
Aslın da Kocaman da aynı kaygılar için de; onun farklılığı sistemsizlik hem onun, hem de takımın

bir şablon da olmayışıdır.
Kocaman’ın da en önemli kozu kültürel yönüdür.
Tıpkı Klinsmann gibi...
Yoruma dayalı etki metodolojisi onun avantajı olarak gözükmektedir...

Bu yapıda bulunan teknik adamların çalışma koşullarına da tek düzelik süreç hakim olur. 

Değişkenlikler ve ani karar değiştirme faktörü hemen hemen hiç yoktur.

Risk almak için; riskin koşullarını tartışmak her zaman tercih edilir de uygulamaya zaman kalmaz!

Öz de bir koruma duygusu hakimdir…

Geçen seneki ve bu seneki oyun yapısı bunun en iyi örnekleridir.

Kazanılan maçlar da bile kaybetme riski çok yüksekti.

Teknik adamlık da ki en önemli faktör; hedef düşüncesinin tutarlılığını sağlayarak; saha içi ve dışında ki sinerjiyi

 kaybetmemektir...

Bu da sadece meslek ve hedef alanının içinde kalmakla olur.

Dış uyaranlara açık olmak takıma ve teknik adama zara verir, yararlı ve doğru bir iş yaptığını sansa bile…

Çünkü ister istemez düşüncelerinin ve zamanın bir kısmını oraya ayırmak zorunda kalırlar ki süreçte

zaman, enerji ve verim kaybına neden olur…

Tabi ki La Liga ile Süper Lig bir değil ama koşulların içerikleri aynı tutarak yorum yapmak gerekir.

Yoksa kıyaslamayı yapmak mümkün olmaz.

Mühim olan bize düşeni almaktır.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş