Doçent Dr. Recep Cengiz- 5 Ocak 2026 Futbol, romantik bir oyun gibi görünür ama gerçekte hayatın ta kendisidir.

Risk vardır, belirsizlik vardır; kazanç da vardır, kayıp da…

Hiçbir sözleşme, hiçbir alkış, hiçbir kupa kimseye ömür boyu garanti sunmaz.

Bunu en iyi futbolcular bilir, teknik adamlar bilir, yöneticiler bilir…

Ama asıl bilmesi gereken kulüplerdir.

Bugün Beşiktaş’ta yaşanan süreç, tam olarak bu sınavdır.

Futbol nankördür…

Ama Beşiktaş asla nankör olmamıştı.

Bu kulüp, formasını giyene “çalışan” değil, “Evlat” derdi.

Bu camia, emeğin karşılığını sadece parayla değil, onurla öderdi.

Bugün Necip Uysal ve Mert Günok’a yaşatılanlar, Beşiktaş’ın ruhuna hiç yakışmıyor.

Bu, sadece bir teknik direktör tasarrufu değil; bir vefa kırılmasıdır.

Baba Hakkı’yı hatırlayın…

Sadece bir futbolcu değildi; Beşiktaş’ın vicdanıydı, karakteriydi.

Ona duyulan saygı, bu kulübün mayasıydı.

Süleyman Seba’yı hatırlayın…

Bir başkan değil, bir babaydı.

Kulüp yönetilmezdi; ona emanet edilirdi.

Onun döneminde bir futbolcunun kalbi kırılarak gönderildiğini hatırlayan var mı?

Şifo Mehmet’in jübilesini hatırlayın…

Dolmabahçe’de bir veda değil, bir teşekkür töreni yaşanmıştı.

Tribünler ağlamıştı, Beşiktaş ağlamıştı ama gururla…

Şimdi soruyorum:

Necip Uysal bu kulüpte kaç yılını verdi?

Kaç teknik direktör eskitti?

Kaç krizde siper oldu?

Kaç kez, “Nerede ihtiyaç varsa oynarım,” dedi?

Mert Günok bu takım çökerken kaç maçı ayakta tuttu?

Kaç utancı tek başına örttü?

Bunlar sözleşme maddesiyle ya da futbolun doğasıyla açıklanacak şeyler değil; bunlar “baba hakkı”dır.

Beşiktaş, vefayı tabelada değil, kalpte taşır.

Şimdi tabelalar konuşuyor, kalpler susuyor.

Yıldız futbolcuların kariyerinde bir kulübe gelmek kolaydır. Asıl mesele, bir kulüpten nasıl gidildiğidir.

Ve bugün Beşiktaş, kendi evlatlarını sessizlik ve vefasızlıkla uğurluyor.

Bu camia böyle değildi.

Bu camia, kendisine yıllarca emek veren insanları kapıdan değil, kalpten uğurlardı.

Necip’e yapılan yarın başkasına yapılır.

Ama Beşiktaş’a yakışan bugün bellidir: Vefa…

Çünkü bazı borçlar sözleşmeyle değil, vicdanla ödenir.

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş