Yrd.Doç.Dr. Recep CENGİZ- 8 Ekim 2016 Maçtan önce, konu Milli takım olunca herkesin söylenecek bir şeyi oluyor… 

 Fatih Terim’le başlayan aşırımotivasyon kaynaklı konuşmalarla “insanların algı ve istekleri” yönlendiriliyor. Kendini, iddialı demeçler bombardımanına yakalanmış bulan futbol severler, ütopik bir futbol dünyası için zamanlarını harcıyor. 

Futbol sever olarak derbi için kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor, “bizim neyi yaşamamız gerek” ve “biz neyi yaşıyoruz”.

Kazandığımızda, 

Tarih yazıyor… İmparatorun askerleri ile Savaş kazanıyor… Kahraman oluyor… Avrupayı fethediyoruz. 

Kazanmanın dili “Ben demiştim”, “İçime doğmuştu”, “Savaşınca oluyor”, Arda’nın reklam filimlerini izlerken bütün dünya devleri bizim oyuncularımızla ilgileniyor(!). Teknik direktör ve futbolcularımıza dünya kulüplerinde transfer teplifleri yağmaya başlıyor. 

Kaybettiğimizde,

Teknik direktör, futbolcu, medya ve taraftar arasında fark kalmıyor. Bel altından vurma alışkanlığımız devreye giriyor. Suçlama, akıl verme, futbolcuları hedef gösterme, prim kavgası… Yani anlayacağımız “Kuru sıkıyla somun pehlivanlığı” yapılıyor.

Televizyon stüdyoları, gazete manşetleri adeta yargısız infaz yerine dönüşmüş “gerilim ve nefretten” beslenen bir futbol dili ve anlayışı hâkim… Kazanınca “EMRE”, kaybedince “MOR”. Nefret, çekememezlik ve kıskançlık egemen olunca, başarısızlığın nedenleri, nasıl oluştuğu üzerinde durulmuyor ya da Doğan Cüceloğlu’nun dediği gibi “mış” gibi yapılıyor. Her mikrofonu önünde gören, Fatih Terim’e saldırma ve sallama gücünü kendinde buluyor... Taktik belli, “manşetlerle, rakibini yok sayan, olduğundan çok güçlü bir milli takım algısı yaratıp”, skor ve oyuncutercihleri üzerinden, Fatih Terim’le “hesaplaşmak”.

Hep uçlarda yaşıyor, hep uçları yaşatıyoruz.

Fatih Terim’i övmek kadar eleştirmekte, ona değer vermektir. Milli takımlardan sorumlu teknik direktör olmanın belli bir bedeli  vardır. Özellikle beklentilerin karşılanmaması durumunda bunun ödenmesi gerekir. Ancak, Fatih Terim, bu hesabı “hep başkalarına” ödetiyor. Örneğin, müsabaka sonrası demeçlerde, teknik direktörün açıklaması gereken nokta, “müsabaka da ne yapmak istedik, neden yapamadık?” sorusunun cevabı olmalıdır. Bu açıklama “hedef-sonuç” ilişkisini anlatır. Bu yaklaşım olması gerekenin bilinmesi ve yapıl(a)mayan şeylerin bir sonraki maçta yapılması için nedensel bir bağlılık yaratır. Ancak, Fatih Terim, bu bağlılığı kur(a)mıyor.

İstenilen sonuçlar alındığında,  jest ve mimiklerinden ”gurur ve kibir’i, küçük dağları ben yarattım, yoktan var ettim” edasını net olarak görebilirsiniz. Takım mağlup olduğunda, sürekli ya bireysel performans yetersizliği(bunu da dış faktörlere bağlıyor, çocuklar etkileniyor!), ya da birilerine meydan okuma mesajını veriyor. 

Yılmaz Erdoğan’ın dediği gibi “ … Alnının ortasında ciddi bir devlat asabiyeti, sürekli birileriyle kavgalı ve sürekli birilerine küs!”. 

Sonuç olarak, eğer gerçeğimizle yüzleşmek istiyorsak; sadece yazılanlara değil, yazıl(a)manlara, söylenenler değil, söylen(e)meyenlere, görünenlere değil görün(e)meyenlerebakmak gerekir… Asıl yazması gerekenler yazıl(a)mıyor, konuşması gerekenler konuşul(a)muyor, görmesi gerekenler görül (e)müyor veya görmezden geliyorsa, futbol medyasının, Arda Turan’dan önce futbol federasyonunda kurumsal bir yapının, liyakat sahibi yöneticilerin, etik değerlerin “NEDEN?” işlemediğini tartışmak gerekir. 

Analiz yaparken objektif-sübjektif, öznellik-gerçeklik, duygu-akıl ilişkisini iyi kurmak gerekiyor. Futbolu algılama biçimiyle bağlam arasında yakın bir ilişki vardır. Kişisel “ahlak ve etik”, mesleki  “ilke ve prensiple“ birleşip, pratikte karşılık buluyor. Hepsi bu! 

​Bu nedenle, Fatih Terim’le “üretilmiş, bir başarısız bir milli takım” var.

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş