Recep Cengiz- 3 Ocak 2022Futbolcu transferi, insanda her zaman büyük bir heyecan yaratır. Bu heyecan, korkuyla karışık bir merak duygusudur.

Bu duygunun yaşanması ilk bakışta normal gibi görünse de sayıltıdır. Çünkü futbolcunun göstereceği performansın garantisi yoktur. Kendi lig, takım ve sisteminde başarılı, sosyal çevresinde uyumlu olan bir futbolcunun başka bir lig, sistem, oyuncu grubu ve sosyal çevrede başarılı olmama riski vardır. Bu dünyada her takımı için geçerlidir. Önemli olan bu riski olması değil, bu riskin minimize edilmesidir. Yani seçimin doğru yapılmasıdır.

Ligimize baktığımızda bu seçimin doğru yapıldığını söyleyemeyiz.

Kulüp başkanlarımız transferde gerçekten ihtiyacı olmayan şeyleri tutku ile satın alan insanlara benziyor.

Mantık aynıdır.

Kıyafet alınırken gerekçe duygu okşayıcıdır: “Bunun rengi güzel”, “Bunu bir daha bulamazsın”, “bunun fiyatı uygun”, “Bu moda”, “Bu lazım olur…”

Futbolcu alırken: “Bunun şutları güzel”, “Bunun fiyatı uygun”, “Bunu bir daha bulamazsın”, “Bundan iyi bir yedek olur…”

Genel olarak geçmişi iyi ama fiziksel yeterlikleri yitik, motivasyonları düşük, istikrarsız yaşlı yıldızlar! Diğer taraftan yetenekleri sınırlı, referansları hep tartışma konusu olan sadece kulüplere değil, Türk futboluna da zarar veren sıradan futbolcular… Geriye, bu oyuncuların performansları ile transfer ücretleri arasında kuşkulu bir ilişki kalıyor.

İşin ilginç tarafı masadan kalktıktan sonra herkes çok iyi bir iş çıkardığını (aslında herkes birbirini kazıkladığını) düşünüyor. Köylü kurnazlığının hâkim olduğu o masada alan razı, satan razıdır.

Bu mantıkla transfer yapmak ‘karşılıksız çekleri yutturmak’ gibi bir şey olduğu söylenebilir. Çünkü, bu anlatılanların şampiyonluğa oynayacak bir takım ve futbolcusuyla ilgisinin olmadığına dikkat çekmek gerekiyor. Ama yönetici ve teknik direktörler, kararlı ve pes etmeyen bir tonla “bataklığı tuzu ile satın almak” gibi riskli devre arası transferlerin zamana ihtiyacı olduklarını ve sabırlı olmamız gerektiğini söylüyor.

Yukarıda görüldüğü gibi Türkiye’de transfer; öncesinde bir sürü tahmin, esnasında, inanma ile inandırma arasında bir temaşa ve sonrasında karmaşadır.

Bu süreçte verimsiz, uyumsuz veya gereksiz futbolcu alınıyor. Sonra, bunlardan kurtulmaya çalışılıyor. Sonuç olarak, kendilerine duyulan güven, dürüstlük ve prensiplerini sarsacak sportif başarısızlık ve taraftar tepkisinin yarattığı yetersizlik duygusu ve mutsuzluk ‘defolu ürün’ gibi ellerinde kalıyor. Düğmenin şık ve pahalı olması kumaştaki defoyu ortadan kaldırmaya yetmiyor. Bu nedenle futbolumuz gelişmiyor, değişiyor.

PEKİ TRANSFER NASIL OLMALI, NASIL YAPILMALI?

Transfer olayı “sportmence” düşünülürse, transferin doğru oluşu, transfer politikasının olduğu kadar transfer felsefesinin oluşumuna bağlıdır. Bir futbolcunun transfer edilmek istenmesinin geçerli nedenlerini ortaya koymak gerekiyor. Kulüp bir oyuncuyu “neden” aldığını, oyuncu da “neden alındığını” bilmek zorundadır.

Kulüpler, taraftar beklentilerine göre transfer politikası belirliyor. Altyapıdan futbolcunun A takımda olması taraftarların ilgisini çekmiyor. Yetenek ve becerileri taraftarın beklentisiyle uyuşmayan futbolcular protesto ediliyor. Bu durumda, kulüpler, beklentilerin karşılanması için kendini kanıtlamış yıldız futbolcu tercih etmek zorunda kalabiliyor. Taraftarın bir yıldız oyuncu izleme talebi olabilir.

Bu baskının altına girmeden transfer stratejisinin reel politikalar belirlenip, transferin kariyer, ilişkiler veya tavsiyeler üzerinden değil, ihtiyaç analizi yapıldıktan sonra kulübün transfer politikası üzerinden yapılması gerekir. Herhangi bir takımda oynayacak seviyeye gelmiş her futbolcu iyi ve yeteneklidir. Önemli olan “iyi” dediğiniz şeyin sizin aksayan “kötü” tarafınızı iyileştirmesi, “yetenek” dediğiniz şeyin oyunla açığa çıkarılmasıdır.

Bu kapsamda bir kulüp için üç tür yetkinlik tanımlanabilir.

Temel yetkinlikler: Kulübün amaç ve hedefleri doğrultusunda, tüm futbolcu ve kulüp çalışanlarının sahip olması beklenen yetkinliklerdir. Örneğin; Kişilik, kulübün değerlerine uygun davranma, kulübü temsil etme yeteneği, liderlik…vb.

Transferde, kulübün amacı, antrenörün oyun anlayışı ve futbolcunun hedeflerinin birbiriyle uyuşması gerekiyor. Çünkü, bir futbolcu üzerine bir kulübün formasını giydiğinde adeta “ikiye bölünür” kendisinin getirdikleri ve kulübün biriktirdikleri… Bu birliktelikte, kulüp futbolcu yeteneklerinin ürünü olacak, performans değerleriyle daha büyümeyi, gelişmeyi ve kazanmayı hedeflerken; futbolcu yeni kulübünde yeteneklerini geliştirmeyi, prestij kazanmayı ve kariyer planlamasını hesaplamasını yapar. Bu süreçte futbolcunun vizyonu için kulübün misyonunu eksiksiz yerine getirmelidir. Bu sürecin sorunsuz ve verimli geçebilmesi futbolcu ve kulüp arasında doku uyuşması ile doğru orantılıdır. Yani futbolcunun ilgi, ihtiyaç ve beklentisi, kulübün kültür ve yönetim felsefesine uygun olmalıdır.

Yönetsel Yetkinlikler: Takım içerisinde liderlik, kaptanlık gibi yönetsel kademede bulunma ya da ileride bu pozisyona gelebilecek kişilerin sahip olması beklenen yetkinliklerdir. Örneğin; yaratıcı olma, olumlu ilişkiler arası ilişkiler, karar verme, etkili iletişim, sorumluluk alabilme, inisiyatif kullanma, ikna etme, problem çözebilme…vb.

Kulübün ilke ve prensipleriyle futbolcunun yaşam tarzının uyuşması gerekir. Bu anlamda, kulüp futbolcunun karakterini, futbolcu kulübün tarihi ve kültürünü öğrenmelidir. Bir takıma transfer olurken, o kulübün değerlerini bilmek ve uygun davranmak zorunluluğu vardır. Çünkü, Kulübün tarihi ve kültürü ile aralarında bir bağ kurmayı becerebilen futbolcuların daha başarılı olduğu görülmektedir.

Teknik Yetkinlikler: Teknik direktörün oyun stratejileri doğrultusunda, farklı mevki veya pozisyona uyum gösteren yetenek, beceri ve davranışlardır. Örneğin; defans oyuncusunun aynı zamanda orta saha oyuncusu olarak oynaması veya 4-4-2 sisteminde orta saha oynayan bir oyuncunun 3-5-2 sisteminde forvet arkası oynayabilmesi vb.

Futbolculardan iyi performans adına ne istediğimize, uygulamasını istediğimiz taktik varyasyonları uygulayabilme kapasitesine, istediğimiz davranışları alışkanlık haline getirebilme becerisine sahip olduğuna dikkat etmeli ve bundan sonra bu futbolcuyla uğraşmaya değip değmeyeceğini iyi saptamalıdır. Çünkü birçok yetenek testinden yapabileceğimiz ve amaçlamamız gereken test verilerine göre sporcudan en iyi şekilde faydalanmak, eğilimli olduğu hataları ve kötü davranışları önlemek ve kabiliyeti olan tüm avantajları ona vermektir.

Sonuç olarak, transferde dar görüşlü olmak sorunumuz var. Sorunun yerli-yabancı, genç-yaşlı transferinden çok bilinçli-bilinçsiz transfer ekseninde tartışılması gerekir. İstediğimiz futbolcunun maç görüntüleri ve istatistiğine ulaşmak için bir “Mouse” tıklaması mesafesindeyiz. Ancak, bildiklerimiz yanıldıklarımıza yetmiyor.

Bu anlamda öneriler geliştirmek gerekirse,

1.      İyi bir transfer yanılgıya yol açmamalıdır.
2.      Önemli olan iyi futbolcu almak değil doğru futbolcu almaktır. 
3.     Çok futbolcu almak marifet değil, gerektiği zaman satmak meziyettir.
4.     Geniş kadro maskesinin arkasına gizlenip, futbolcuyu adeta istifleyen transfer anlayışından vazgeçmek gerekiyor.
5.     Tansfer edilen futbolcunun, takımına olduğu kadar futbola fayda getirmesi gerekir.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş