Recep Cengiz -16 Kasım 2022 Futbolda bazı maçlar vardır. Oyunda hareketlilik göze çarpsa da bazı oyuncular hareket etmekle, mücadele etmek arasındaki farkı unutmuş gözükür. Özellikle geçmişine sığınan futbolcular, bütün zayıflıkları ile izleyenlerde onlar için vazgeçilmesi gerektiği düşüncesi yaratır. 

Maçın sonlarına doğru futbolcuların adım atacak gücü kalmayınca maçın tadı kalmaz. Umutlar kırılır. Maçın havası değişir.

Taraftar, takım dayanışması yok olur. Taraftarın, takıma sadece galibiyet için gösterdiği anlaşılan saygı ortadan kalkar.  

Taraftar ve futbolcu arasındaki iletişim zayıflar. 

Takımlarını desteklemekte zorluk çeken taraftarlar arasında "kazanmak için her yol mubahtır" anlayışı kabul görünce ‘beyin sanal gerçeklikle çalıştığından (bilim insanları tartışıyor) cahilliğe izin veriyor’ insanı ve futbolu basitleştirici küfürlü tezahürat virüs gibi artıyor. 

Kötü futbol ve istenmedik skor kendini kaybetmiş bazı taraftarların kötü bir tarafını açığa çıkarıyor. Takımına güç vermesi gereken taraftarlar, futbolculara yük oluyor, maç başlarken nadide çiçek olan futbolcular bir anda plastik çiçeğe dönüyorlar. 

Taraftarların büyük bir bölümü ayrı bir taraftarlık stili seçip uygun bir şekilde maç izleyenlere maçı küfürlü bir fıkra gibi anlatıyorlar. 

Doğru bir protesto yöntemi değil, kültürel gerçeklik içerisinde yer alan küfür yanlış çok yanlış!

Yayıncı kuruluş kamera değiştiriyor, yayının sesini kısıyor ekranda; futbolcuların kaygılı, stresli ve çaresiz bakışları ile ona sahip çıkılmasını bekleyen, onu sert eleştirilere karşı savunmamızı isteyen düşünceli görüntüsü var. 

Bu bir düşünürün düşlemlere dalmasıyla, küfürle orgazm olanların duydukları zevkin tam ortası bir durum… 

Allahtan umut sıkıcı değil.

Köklü kulüplerde oynayan özel yetenekli futbolcuların performansı (oyunculuğu) izleyeni maçın skorundan çok daha yüksek düşüncelere ya da daha derin duygulara götürmelidir. İzleyeni kendisine hayran bırakan yıldız futbolcular; onları heyecanla nefes nefese izlememizi ve çılgınca alkışlamanızı sağlamalıdır. Ancak, futbolcunun emeği alın teri, çabası, çektiği sıkıntılar, kişiliği ve onuru bir topun ağlara değmesinden daha önemsiz olmamalıdır. 

Küfür gibi “istenmedik” bir söylemin neden kötü olduğunu anlamak için, her şeyden önce "istendikten" ne anlaşılması gerektiği açık olmalıdır.

Küfür bir başka anlamda kişinin taraftar kimliğini bırakıp küfürbaz kimliğine bürünmesi, futbolun zevkini ve güzelliğini kaybetmesidir. 

Bu ifadelerle taraftar, futbolcuyu olası tehlikelere karşı uyarmıyor, istek ve arzusunu artırmıyor. Kaygı, korku ve stresini futbolcularına aşılıyor. Bu nedenle, oyunda küfürle deşarj olmak yerini haz almaya bırakmalı, etik değer ve faır play ilkeler uygulamada pek çok örnekle duvara toslamamalıdır.

Sonuç açık ve anlamlıdır. Futbol sahaları yetenek ve beceri gibi özelliklerin keşfedildiği yerler olduğu kadar taraftarın olumsuz yanlarını olumlu olana dönüştürecek değer yargısı, ilke, prensip gibi niteliklerin kazanıldığı yerler olmalıdır.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş