Recep Cengiz- 24 Kasım 2022 Aristoteles (1996) Metafizik’e “Bütün insanlar doğal olarak bilmek isterler” diye başlar¹. Bu süreçte ilgi, ihtiyaç, merak ve tamamlama isteği vardır. Anlama ise, bilmenin bilinçli halidir. Aksi takdirde bilmek isteyen bir varlık olarak insan bilmediği bir şeyi neden anlamak istesin. ²

Bu anlamda düşlerimizde eğiteceğimiz insan yok. Ne yapacağını söyleyeceğimiz, nasıl yönetmeyi düşündüğümüz insan var.

“Eğitimin acı kökleri vardır ama meyvesi tatlıdır” atasözü bizde “eğitimin teorisi iyidir ama pratiği kötüdür”e dönüşüyor. Çünkü bizde eğitim çok basite indirgeniyor; ver eline tableti, aç televizyonda çizgi filimi, al akıllı telefonu gönder dershaneye, sıkıştın mı bas tokattı, fırlat terliği “sen sağ, ben selamet…”

Dünya değişmiş, değerler gelişmiş kimin umurunda…

Aile ile bağları kopmuş, aile içi iletişimi zayıflamış, değerler yok olmuş kimin umurunda…

Çocuğun ihtiyacı olan temel prensiplerden sevgi, ilgi, iletişim, düzen, sınır, sorumluluk, özgürlük, ödül ve oyun bilgisayar, telefon ve televizyonun yetki devrinde bulunuyor³.

Oysaki okumak ve bilmek bilişsel kazanım, anlamak düşünsel derinlik kazandırır. Bu nedenle çocuğun ilgi ve ihtiyacı; ailenin sorumluluğu ve devletin görev tanımında aranmalıdır.

Bilmek öğretici, anlamak düşündürücüdür.

Bilmek kabul edici anlamak şüphe edici ve sorgulayıcıdır.

Bilmek fark, anlamak farkındalık yaratır.

Bilmek öznel (kendimiz) anlamak nesneldir (toplumsaldır).

Bilmek için okumak, anlamak için okuduğunu sindirmek gerekir.

Bu süreçte “okumasını bilirsek her öğretmen bir kitaptır.”

Günlük yaşamlarında sessiz ve sakin gibi görünen fakat içinde fırtınalar kopan, durgun görünen fakat her şeyi “öğrencilerine faydası olur” diye hafızasına not alan bu karakterli insanları anlamak kolay değildir. Bu nedenle tıpkı ayakkabı boyacılığını okula tercih eden çocuk gibi öğretmeni anlamak bilmekten daha zordur.

Bilgiyi özümsemiş bir öğretmen aynı zamanda toplumsal yaşamda sempatik bir karakterdir.

İyi bir öğretmenin, öğrencisinin başarı ve mutluluğundan başka hedefi yoktur. İnsanca bir yaşam için dürüstlük, güvenilirlik, iyilik, bağlılık, nezaket, cesaret, cömertlik, şefkat ve fedakârlık gibi etik değerleri vardır.

Bu bilge insanlar için öğrenmenin ansiklopedik anlamı, öğretmenliğin bilgelik standartı vardır. Eğitimden başkalarının üretmiş olduğu bilgileri aktarmak değil, çağın gereklerine uygun çıkarımlar sağlanması anlaşılmalıdır. Çünkü eğitim, okulda öğrenilen her şeyi unuttuktan sonra geriye kalan, öğrenmedir, bilinçli olarak başarıdan bir parça koparmak anlamına gelir.

Hayatta böyle bir şeydir. Anlayana!{jcomments on}

Kaynaklar: 

 1. Aristoteles (1996). Metafizik, (Çev. Ahmet Arslan), Sosyal Yayınları, İstanbul.

 2.Yıldız, Y. Çelebi, E. (2019), Bilme ve Anlamanın Anlamı Üzerinde Bir Derkenar, Birey ve Toplum Dergisi, Güz 9 (18), 

3. Yıldız, Akman, H. (2016) Yeni Nesil Nasıl Eğitilmeli, Uğur Tuna Yayınları, İstanbul.

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş