Yrd.Doç.Dr.Recep CENGİZ-31 Ocak 2017 Rıdvan Dilmen’in ‘başkanlık sistemini’ getirecek olan Anayasa referandumu için başlattığı “evet” kampanyası sosyal medyada gündem olurken, Aykut Kocaman’dan ‘sporun siyasete karıştırılmaması’ yönlü bir açıklama geldi.

Rıdvan Dilmen’in“şeytanca bir fikirle” başlatıp, Aykut Kocaman’ın “Mevlana hoşgörüsü” ile “kolektif sorumluluk” hatırlatması ile devam eden referanduma “evet/hayır” tartışması, ülkemiz için çok önemli bir olay olarak akıllarda kalacak. Benim için özel anlamı bu makaleyi yazmaya başlamak için beklediğim tetikleyici rolü oynamasıdır. 

Bu tartışma, halkın bağrından çıkmış; kenar mahallenin tozunu toprağını yutmuş ama şimdi buralarda yaşamayıp, başarılarının gücünün kullanarak halkın sözcüsü olmak isteyen Arda ve Burak gibi yıldızlarla tartışmasız bir çekicilik kazandığını da unutmamak gerekiyor. Ancak, bir şeyi daha unutmamak gerekiyor ki, bu oyuncular atak yaparken, kontra atak yedikleridir.Eski mahallenin yıldızları ilk kontra ataklarını taraftarlarından “İzmir'in dağlarında çiçekler açar. Altın güneş orda sırmalar saçar. Bozulmuş düşmanlar yel gibi kaçar. Yaşa Mustafa Kemal Paşa ...” İzmir marşı ile yediler. 

Fenerbahçe’nin muhalif taraftar grubu Rıdvan Dilmen’e seslendi: “Sen tercihini yaptın ve EVET demiş olabilirsin; biz de #ŞeytanaUymaHayırDE diyor ve seni yavaşça tarihin çöplüğüne bırakıyoruz.” Mesajından sonra, Ülker Arena’da oynanan Fenerbahçe – Galatasaray maçında Rıdvan Dilmen’i defterden sildiklerini fotoğraflı şekilde anlatan taraftarlar, ellerinde tuttukları görsellerle tepkilerini dile getirdiler. Devamında, Fenerbahçe taraftarlarının Hayır diyoruz, var mısınız? Çağrısına Galatasaray ve Beşiktaş taraftarlarından destek geldi.

Ne acı değil mi? Bir futbol adamının başlattığı bir sloganla “Cumhuriyeti kaybediyoruz” duygusuna kapıldık. Bunlar tecrübe eksikliğinden, bakış açısı kusurundan ya da taraftar sempatisine dayalı önyargılardan kaynaklanan basit hatalar değil, düşünsel bir yeteneğe ihtiyaç duymamalarının sonucu olarak düşünülebilir. Unuttukları bir başka önemli şeyde “toplumsal sürecin en radikal formülasyonun tribünlerde yaşandığı“ gerçeğidir.

Rıdvan Dilmen’le, yaratıcı gibi görünen bir söyleminin ardından, gittikçe ciddileşen bir durum gelişiyor, zaten birbirinden uzak duran futbol dünyasındaayrışmanın tohumları atılıyor. Bir taraftan, sosyal yaşamda entelektüel bir kimliğe sahip olduğunu düşünüp, onunla ilişkili olarak hayatını anlamlandırmak ve Sayın Cumhurbaşkanına destek için futbolcuların, topluma attığı “evet” pasları, diğer taraftan, futbol adamlarının kolektif sorumluluğunun olduğu, bu nedenle “bireysel sorumluluğu saf dışı bırakması gerektiği” anlayışı toplumun önüne sürülüyor.

Bu mesajlara gösterilen tepkiler ve yapılan sayısız yorumlar aslında “evet”infutboldaki reklam yüzlerine göredir. Çünkü gezi olaylarında “sporun siyasete alet edilmemesi gerektiği” ahkâmı kesen, Rıdvan Dilmen; futbol severlere “milli prim” rezaletini yaşatan Arda Turan ve Burak Yılmaz ve benzerlerinin  “pamuk ipliğine bağlı“  siyasi eğilimlerinin kabul görmediğini gösteriyor. 

Ne yazık ki, iki kere ikinin dört etmediği futbol dünyasında karşımızdakini “bel altından” vurmak için gün doğdu, denilebilir. Yarın bir başka maçta “evet” pankartları, başka sloganlar eşliğinde açılır. Vesselam!

Oysaki futbol severler, onları futbol sahasında izlerken; milli maçlarda Fenerbahçeli, Galatasaraylı, Beşiktaşlı ayırmadan onların amigoluğunu yaparken; “onlarla” sevinip, “onlarla” üzülürken; Metin Kurt Sosyalist, Kemalettin Şentürk, işçi partili, Ünal Karaman, Saffet Sancaklı ve Rüştü Reçber’e Ülkücü demeyi “aklına bile getirmemişti”

Bu tabloyu “taraftarlar siyasal tercihlerini futbolcu ve futbol yorumcuları üzerinden değil, bilinç seviyeleri üzerinden yapmak istiyor” şeklinde okumak gerekiyor. Onlar akıllarımızda hep Galatasaraylı Metin Kurt, Fenerbahçeli Kemalettin, Beşiktaşlı Rüştü, Trabzonsporlu Ünal olarak kaldılar. Onların hayatımıza kattığı coşku ve heyecanı kim çıkarabilir ki?{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş