Ömer Gürsoy-27 Kasım 2011 Ankaragücü’nde yaşanan gelişmeler üzerine geçtiğimiz yılın sonunda bildik bir hikâyeye benzetmiştim. Hani Osmanlı’da çocuğun kendilerin olduğunu söyleyen iki kadın Kadı’nın karşısına geçiyor.

Kadı meseleyi çocuğu ikiye bölerek paylaştırmayı emrediyor ve buna isyan ederek hakkından vazgeçtiğini söyleyen kadına “gerçek anne o” diyerek çocuğu veriyor.

Bir dönem yöneticilik yaptığım Ankaragücü’nde yaşanan gelişmeleri izledikçe “Ankaragücü sevgisinden” bahseden Melih Gökçek ve değerli dostum Cemal Aydın’ın bir inatla kulübü batma noktasına götürdüklerini görüyordum. “Bakalım hangisi gerçekten Ankaragücü’nü seviyor ve koca camianın ikiye bölünmesine izin vermeyecek” diyordum.

Geçtiğimiz hafta tarihi Ankaragücü kongresinde yaşananlar üzerine bu yazdıklarımı hatırladım. Benim bizzat şahitlik yaptığım olayları basında okudunuz veya ekranlarda gördünüz. Adeta yeni şiddet yasasına meydan okuyan taraftarın önce ağza alınmayacak küfürleri, sonra bir polis memurunun yüzüne patlayan havada uçan şişeler, divan başkanlığına yapılan saldırılar derken Ankara’da utanç dolu bir gün yaşadık. İşin ilginç yanı bu hengamede Genel Kurul üyeleri, 100 milyon lira borca nasıl ulaşıldığını bile öğrenemedi.

Habire yabancı şirketlere kendisini “kurumsallaştıran” TFF’nin kulüplerin kurumsallaşması konusunda ne zaman bir çalışma yapacağını merak ediyorum! UEFA Gaziantep’in borcundan dolayı Avrupa kupalarından men edilmesini isterken eti budu belli Ankaragücü’nün gelirlerinin 10 katı borçlanmasına ve transfer yapmasına TFF’nin nasıl izin verdiğini de.Hani nerede kulüplere mali disiplin, hani nerede mali fair play..

Kimin Başkan olduğu kimin yönetim kurulu üyesi olduğu umurumda bile değil. Emanetçi başkanlarla işim olmaz!

102 yıllık çınar Ankaragücü’nün bugün yaşadıklarını görünce son olarak şunu diyebilirim: “Ankaragücü Melih Gökçek ve Cemal Aydın’ın çiğnediği bir sakız parçasıdır ve ne yazık ki onların dişlerinin izini aldı”

Ankaragücü’nde bunlar olurken Ankara basketbolunda olumlu gelişmeler var. Türk Telekom bundan 3-4 yıl önceki eski günlerine dönmeye başlıyor. Cumartesi günü Ankara’ya Arena Salonu’nu kazandıran önceki Spor Bakanı Faruk Nafiz Özak ile Mehmet Okurlu, Jasaitisli kadrosuyla Türk Telekom’u izlemeye gittik. Ben Telekom’u destekleyecek seyircilerin yavaş yavaş artacağını düşünüyor, Asbaşkan sevgili Celalettin Dinçer’in seyirciyi salonlara çekecek özel projeleri hayata geçireceğini de umuyorum. Mehmet Okur, Jasaitis gibi yıldızları transfer ederken marketing ve pazarlama çalışmaları ile tribünlerin dolması lazım. Yıllar önce Chicago Bulls’un Mıchael Jordan sonrasında kombine bilet satışlarını nasıl da arttırdıklarını hatırlatalım. Çünkü, izlerken sosu eksik nefis bir karışık salataya benzettiğim Türk Telekom’un Ankara’yı uluslararası alanda temsil eden bir spor kulübü olmasının üzerine yüklediği bir başka misyonu olduğunu da vurgulamak istiyorum...

Ardından iki gün önce de Hakan Şükür, Turgay Demirel, Azerbaycan Basketbol Federasyonu Başkanı, Harun Erdenay, Ömer Üründül ve Beşiktaş Kongre Üyesi İşadamı Ahmet Kocaadam ile birlikte efsane spor kulübü DSİ’nin 400 bin lira harcanarak yenilenen mükemmel basketbol salonunun açılışına katıldık. Dile kolay 51 yıldır Türk sporuna hizmet veren ve bir zamanlar ülkenin en iyi basketbolcularını çıkaran DSİ efsanesinin dirilmesinin ilk adımlarının atıldığını gözlemledim. ERA Şirketler Yönetim Kurulu Başkanı Alpay Ünal’ın sponsorluğunda birkaç yıl içerisinde Bölgesel Lig’den Beko Ligi’ne yükseleceğine inanıyorum. DSİ Genel Müdürü Akif Özkaldı’nın spora ilgisini görünce bu fikrim daha da perçinlendi.

Görünen o ki Ankara futbolda yaşanan çirkinlikler basketbolun güzellikleri ile örtülüyor.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş