Ömer Gürsoy- 27 Temmuz 2012 Geçen hafta Başbakan Londra Olimpiyatı’na katılacak sporcu, antrenör, Federasyon Başkanları ve idareciler ile Türk sporunun sponsoru firmaların temsilcilerine Dolmabahçe’de bir iftar yemeği verdi.

Yemeğe sporcu gönderen ve göndermeyen Federasyon Başkanlarının yanında İstanbul Milletvekili Hakan Şükür de katıldı. Kısacası tüm spor ailesi bu yemekte buluştu.

Ama yemekte olması gereken ama olmayan önemli bir isim  var: Futbol Federasyonu Başkanı Yıldırım Demirören..

Bu durum bana ilginç geldi.  Bernard Shaw’ın “bir şey size tuhaf görünüyorsa onun ardındaki gerçeği arayınız” dediği gibi ben de durumu anlamaya çalıştım.

Türk futbol tarihinde bir futbol takımımız 50 yıl sonra ilk kez Olimpiyatlara katılma hakkı elde etti. Ülkemizde erkek, kadın, plaj futbolu gibi birçok alanın içinden sadece bir takımımız bu olimpiyatlarda yerini alıyor. Yüzde yüz görmeyenlerin yani “sesi görenlerin” oynadığı görme engelli futbol takımımız Londra’da bayrağımızı dalgalandırmak için yarışacak. Her gün zikir çeker gibi sadece futbol diyen Türk spor yazarlığının içinde zarif ve duyarlı duruşu ile farklı bir kalem olan Ercan Güven “Şeref Onların” yazısında bu konuyu şöyle ele aldı.

“Futbolla yatıp futbolla kalkan bir ülkede, üstelik aynı Futbol Federasyonlarımızın marifetiyle ulaşılan nokta ne kadar tuhafsa o kadar onur verici.
Bu şeref onların. Tek sakıncası var... O da parayı ve sevgiyi hiç sakınmadığımız “engelsiz” futbolumuzun, futbolcularımızın, hocalarımızın, yöneticilerimizin sorgulanma mecburiyetini yaratması! Bakın engellilere: Onların gözleri yok görüyorlar. Kulakları yok duyuyorlar. Ayakları yok oynuyorlar. Siz ne yapıyorsunuz kardeşim?”

Kelebek etkisiyle yayılan bu süreçte, bu yazıdan sonra NTV’nin duyarlı habercileri “sesi görenlerin zaferinin” peşine düştü. Ordu’da sessiz sedasız kamp yapan milli takımıza bir kamera gönderdiler. Ben de bu konuyla ilgili görüşlerimi NTV’de paylaştım.

Schopenhauer der ki: “Zeki bir insan yalnızlıkta, düşünceleri ve hayal gücüyle mükemmel bir eğlenceye sahiptir.” Bizim görme engelli millilerimizin kamp görüntülerini gördüğümde, yalnızlığın onları ne kadar eğlenceli, öykünülesi ve sahip çıkılması gereken bir ruh haline soktuğunu düşündüm.

Gerek benim bundan iki ay kadar önce “sesi görenlerin zaferi” yazımda, gerek sevgili Ercan’ın yazısında, gerekse de NTV’nin röportajlarında tek bir adres karşımıza çıkıyor: Futbol Federasyonu.

TFF 2006 yılından itibaren engelli futbolunun tek destekleyicisidir. O günden bu yana 3,5 milyon dolarlık bir kaynağı bu branşlara aktardı. Hatta bugün görme engelli futbol takımızın başarılı teknik direktörü Yücel Kaya ve arkadaşları 2008 yılında Fransa’da antrenör eğitimine TFF tarafından gönderilmişti.

Öyleyse Demirören bu yemekte niçin yoktu diye sormakta haksız değil miyim? Öyle ki, Başbakan’ın masasında oturacak tek Federasyon Başkanı bile olabilirdi.

Burada karşımıza üç seçenek çıkıyor, Bir, Gençlik ve Spor Bakanlığı TFF’nin bu katkısından haberi yok. İki, TFF’nin şimdiki yöneticileri 6 yıldır süregelen desteğin farkında değiller. Üç, her ikisi de.

Demirören’e bir kez daha sesleniyorum. Avrupa Futbol Şampiyonası’nda Rooney’in giydiği formanın aynısını İngiltere Görme Engelli futbolcuları da giyecek. Peki bizde görme engelli futbol milli takımımızın kaptanı Ali ve arkadaşları kaptan Arda Turan ve arkadaşlarının giydiği formayı niye giymez? Neden TFF’nin internet sitesinde bu Olimpiyata gidecek kahramanların kamplarını, hazırlık maçlarını okuyamıyoruz.Ve neden Futbol Federasyonu’ndan bir yetkili Paralimpik Oyunları’na giderken takımımızın yanında yer almıyor?

Shaw’ın dediği gibi, bu durum da bana oldukça tuhaf geldi.

UEFA sürecinde yumurtayı dik tuttuğunu söylediğim Demirören’in engelli futbolunda da yumurtaları kırmamasını umuyor ve bekliyorum.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş