Ömer Gürsoy- 4 Ağustos 2012 Bundan tam sekiz yıl önce Atina Olimpiyatları’nın hemen ardından şunları yazmışım:

“Türk sporunun bugün içinde bulunduğu durumu anlayabilmek için Atina Olimpiyatları’na bakmak yeterli olacaktır.Bunca branşın içinde sadece halterde altın madalya kazanmamızı nasıl yorumlamalıyız? ‘3 altın madalya’ başarıdır diyebilir miyiz? Rakamlara bakarak belki böyle düşünebiliriz. Çünkü madalya sıralamasında birçok ülkenin önünde olduğumuz doğru. Ama rakamlar bazen yanıltıcı da olabilir. Bir zamanlar bir yerlerde okumuştum, başarılı bir Amerikalı işadamı şöyle diyordu: ‘Rakamlar vizyon değil; rakamlar üründür. Ben rakam konuşmam.’

Rakamların nasıl aldatıcı olduğunu da en iyi örnek Arjantin’i gösterebiliriz. Arjantin 2 altın madalya ile bizim gerimize düşmüştü. Şimdi biz de rakamlara bakarak rahatlıkla, “Arjantin’den daha başarılıyız’ diyebiliriz.Ama gerçek, gerçekten öyle mi?

 Binlerce kişiyi ilgilendiren futbol ve basketbol gibi takım sporlarında Arjantin’in kazandığı iki altın madalya, bizim bireysel bir spor dalı olan halterden elde ettiğimiz üç altın madalyadan çok daha anlamlı değil mi? Bir tarafta büyük bir altyapı gerektirmeyen ve küçük bir kitleye hitap eden bir branş, diğer yanda da çok büyük bir altyapı gerektiren ve büyük bir kitleye hitap eden takım sporları... Bizim daha bugüne kadar hiçbir takım sporunda Olimpiyatlara katıl(a)madığımızı söylersek, herhalde Arjantin’in kazandığı madalyaların ne kadar önemli olduğu daha iyi anlaşılacaktır.” 

Bunun yazarken takım sporlarında başarılı olmanın daha zor olduğuna, daha büyük organizasyonlar gerektirdiğine dikkat çekmiştim ve demiştim ki,

“Sporda elde edilecek başarı kısa dönem çalışmalarının ürünü değildir. Hele ki Olimpiyatlarda... Kesinlikle planlanmış uzun ve meşakkatli bir yoldur Olimpiyatlarda başarı... 2008,2012 hatta 2016 Olimpiyatları'nda başarılı olmak bugünden planlama yapmayı gerektirir.”

Neyse ki bugün Turgay Demirel ve Erol Ünal Karabıyık’ın oluşturduğu vizyon ve sistemli çalışmayla Olimpiyatlara takım sporlarında katılıyoruz.Benim isyanım yıllardır yükü Halter ve Güreş’e yıkarak Türk sporunun makyajlanmasıdır.

Başbakan ne demişti?

Yine o dönemde ve sonraki yazılarımda İngiltere’de Tony Blair’in spor programının nasıl katılımla, kurumsal ve uzun erimle planlandığına dikkat çekerek spora büyük ilgisi olan Başbakan’ın spor ekibinin de böylesi bir uzun vadeli programı hayata geçirmesi gerektiğine dikkat çekiyordum. Nitekim Başbakan Erdoğan, 2008 yılında Pekin Olimpiyatları sonrası yaptığı açıklamada bu konuya değinir; sporda başarısız olduğumuzu ve Amerika modelini incelettiğini söyler.İşte vizyon budur, yoksa madalyanın çok da önemi  yoktur. Çünkü, Amerika, İspanya,Fransa gibi ülkemize özgü bir model oluşturmadan alınacak madalyalar kalıcı başarıları getirmeyecektir. Bugün dünya sporunda söz sahibi olan İspanya bugünlere 1992 Barcelona Olimpiyatları öncesi oluşturduğu Olimpik Sporlar Birliği programının en önemli unsuru olan her federasyonu bir  sponsora bağlamak ve antrenörlerin eğitilmesiyle geldi. Nedir Amerikan modelinin temeli? Yetenekli çocukların keşfedilmesi, spor yapan öğrencilere online eğitim sistemi ve burs verilmesi...Şimdi soruyorum; sporda başarılı ülkelerin hangisinde öğrenciler okul/spor ikileminde boğuşuyor..

Geçtiğimiz yıl bir yazımda da  bu konuya değinmiş, okullarda beden eğitimi ve spor sorununu çözmek için Spor Bakanlığı bünyesinde “Okullarda Spor Eğitimi Genel Müdürlüğü” kurulması gerektiğini belirterek  “Bakan Kılıç madalya değil, vizyon peşinde koşmalıdır”  diye de eklemiştim.Son 20 yılı melezleşen 80 yıllık devletçi spor yapımızı revize etmek, özel sektörü ve sponsorları sisteme çekebilmektir vizyon..Sporla bilimi buluşturmaktır vizyon.. Olimpik Performans Merkezleri oluşturmak ve  sporcuları özel mentörlerle yarışlara hazırlamaktır vizyon. Hatta sporda özelleşmeyi bile tartışabilmeliyiz.

 Ben şahsen Londra Olimpiyatlarını bu gözle izliyorum. Rakamlara takılıp kalmadan vizyon arayışına bakıyorum. Bugün, değil üç, beş altın madalya da alsak bu düşüncem değişmez. Çünkü, Türk sporunun çözülmesi gereken çok büyük temel sorunları ortada duruyor.

Nal toplayan at

Ama ille de rakamlara takılıp kalanlar için de Rahmetli Ferruh Bozbeyli’nin hangi sonucu alırlarsa alsınlar her seçim sonrası kendini başarılı gören siyasetçiler için anlattığı fıkrayla yazıya son verelim:

“Karadenizli atçılığa merak salmış,safkan atlar satın almış, en pahalı jokeyle anlaşmış, ahırlar tutmuş. Velhasıl hiçbir masraftan kaçınmamış. Ve yarış günü gelmiş,çatmış! Bizim Karadenizli elinde dürbün ailesi ile birlikte hipodromda yerini almış. Tam atlar finiş çizgisine yaklaşırken bizimkinin atı nal topluyor.. Buna rağmen büyük bir heyecan ve coşku içerisinde ayağa kalkar, bütün gözler onun üstündedir ve bağırmaya başlar: Uyyy gözünü sevdiğimin hayvanı, kattı önüne hepsini kovalıyor…

Temennim o ki,  Olimpiyat sonrası bu fıkrayı anlatan  ülke biz olmayız!

Günün sözü

Zira bu terazi bu kadar sıkleti çekmez! (Ziya Paşa){jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş