Ahmet Talimciler-15 Mayıs 2013 Futbol sahalarımızda yaşanan şiddet dalgası sonrasında her seferinde aynı cümleleri tekrarlamaktan artık yoruldum.   

Şiddet her geçen gün daha fazla futbolumuzu ve sporumuzu esir alıyor ancak her ne hikmetse futbolu ve sporu yönetenler çıkarttıkları yasal düzenlemeler sonrasında yaşananlara gözlerini kapatıp, kulaklarını tıkıyorlar ve adeta her seferinde üç maymunu oynuyorlar. Dünya derbisi olarak lanse edilen Fenerbahçe-Galatasaray mücadelesinin bir gün öncesinde Fenerbahçe kulübü başkanı açıklamaları ile maçın önüne geçiyor onun söylediklerine yanıt veren Galatasaray yönetimi de yaşananlara ortak olmaktan geri durmuyor. Maç başlar başlamaz futbolcuların gergin hareketleri ortamın gerilmesine ve oynanan oyunun giderek çığrından çıkmasına neden oluyor. Maç bitiminde ilginç bir biçimde her iki tarafta seviniyor, hatta şampiyon olan takımlarını karşılamak üzere binlerce Galatasaray taraftarı Florya Metin Oktay tesislerine akın ediyor. Ancak asıl sıkıntı her iki takımın formaları ile sokakta dolaşan taraftarların birbirlerine müdahaleleri sonrasında gencecik bir fidanın aramızdan ayrılması ile hat safhaya ulaşıyor. Ve ardından bugün uzman olarak göreve çağırılan bizlere yine aynı sorular yöneltilmeye devam ediyor. 6222 sayılı şiddet yasası olarak nitelenen düzenleme ile bütün yaptırımların taraftarlara yönelik olarak teşkil edildiği, olayı geren rol modelleri olarak kulüp başkanları, teknik direktörler ve futbolcuların eylemleri/söylemleri ise daima göz ardı ediliyor. Oysa ki asıl üzerinde durulması gereken bu isimlerin ve tabii ki medyanın yaptığı yayınlar ile nasıl bir futbol istedikleri ve nasıl bir futbolun oluşmasına katkıda bulundukları. Amacın başarı olduğu ve sadece şiddetin kullanıldığı bir düşünsel iklimde rekabetin boyutları her geçen gün daha fazla düşmanlığa ve rakibini yok etmeye yönelecektir. Bu noktada Galatasaraylı futbolcuların saha içinde sevinmesi ve taraftarların onları karşılamak için tesislere gitmesi başka bir futbol taraftarlığının filizlenmesi adına ilginç gelişmelerdir. Ancak futbol sahalarında yaşananların arkasında samimiyetten uzak ve yaşananların önüne geçmek yerine izlemeyi tercih eden futbolun aktörleri olduğu sürece bu resmin farklı boyutlarını görmeye devam ederiz. Ayrıca bugüne kadar futbol sahalarımızda rastlamadığımız ırkçılık içeren muz gösterme görüntülerinin önüne hemen geçmemiz gerektiğini ve bunu yapan zihniyetin aslında ne kadar sakat bir ruh haline sahip olduğunu da belirtmek zorundayız.   

            Dün akşam İzmir’de Atatürk stadyumunda başlayan ve ardından Güzelyalı da devam eden olayların arkasından ise ilk önce efsanevi bir kulübün bir kez daha hiç hak etmediği bir konuma düşürülmesinin yarattığı travmanın etkileri bulunmaktadır. Ancak hiçbir şey kırılan yaklaşık 2500 koltuğu ve Atatürk stadyumunun altındaki bütün spor tesislerinin camının, çerçevesinin indirilmesini, kulübün sahibi olan İmam Altınbaş ve yönetimine fiziki saldırıda bulunma cüretini açıklayamaz. Göztepe taraftarı olduğunu söyleyip şiddet kullanma hakkını kimseye veremez. Hatta aynı taraftar olduğunu söyleyenlerin kulüplerini harabeye çevirmelerini, o efsane takımın yaratıcısı olan Adnan Süvari’nin fotoğrafını kırabilecek kadar gözünün dönmesini taraftarlıkla izah edemez. Öfke patlamalarının yaşanması, insanların hayatlarında önemli bir yer teşkil eden futbol kimliğinin incinmesi doğaldır ancak bunların ardına sığınmak suretiyle cana, mala zarar verme hakkı kimseye tanınamaz ve futbol taraftarlığının arkasına sığınarak şiddet kullanma özgürlüğü söz konusu dahi edilemez. Stadyumdaki koltukları yakından gördüm; adeta birer kesici-delici alet haline dönüşmüşlerdi ve bu aletlerin birilerinin bir yerlerini kesmemesi büyük bir tesadüf olmuştur. Koltuklardan başlayarak futbol sahalarımızdaki şiddeti en alt seviyeye indirmek zorundayız. Aksi takdirde futbolun kendilerini var kılma yolu olarak gören özellikle genç kitle açısından futbol üzerinden çevreye ve yeri geldiğinde kendi takımlarına zarar verme psikolojisinin devreye girmesi kaçınılmaz olacaktır. Son olarak toplumsal hayatının her alanında şiddet üreten bir toplumun sadece futbol sahalarında şiddet yaşanıyormuş geri kalan alanları güllük gülistanlıkmış gibi davranması da tuhaftır. Toplumsal hayatın yarattığı şiddet dalgası futbol sahalarına da sirayet etmekte ve orayı da asıl anlamından uzaklaştırmada etkili olmaktadır. {jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş