Ahmet Talimciler- 23 Eylül 2013 Bu akşam, ülke futbolunun en önemli mücadelelerinden birisi olan Beşiktaş ile Galatasaray takımları arasında oynanacak bir derbi müsabakasını rakip takım taraftarı olmadan oynatma ve sonucunda ‘bakın işte gördünüz mü? Olay çıkmadı’ zihniyetini bir kez daha hep birlikte dinlemek zorunda kalacağız.

Dört takımın birbirleri ile oynayacakları karşılaşmaların deplasman takımı taraftarlarına kapatılması aslında kulüp yönetimlerinin gönlünden geçirip bir türlü söyleyemediklerinin ete kemiğe büründürülmesidir. Neden bu nitelemeyi yapıyorum çünkü kulüp yönetimlerinin derdi taraftarlarının kendilerini rakip sahada desteklemesi falan değil, asıl istedikleri olay çıkmasın ve ceza ödemesinler. Kulüp yönetimleri Türkiye’de futbol sahalarında ortaya çıkan şiddetin aktörlerinden bir tanesidir ve sorumluluktan kaçmak suretiyle kendilerini temize çıkaramazlar.

Yaşanan olaylar sonrasında önlem olarak getirilen ve aslında insanların maç seyredebilme özgürlüğüne vurulan darbeler sürekli olarak artmaktadır. Olay çıkartan takımın sahasının kapatılması ya da bir maç seyircisiz! pardon kadın ve çocuklara oynama cezalarının verilmesi aslında maç izleme özgürlüğünün olay çıkartanlar yüzünden, olaylarda hiçbir günahı olmayan kesimin elinden alınması gibi bir hak ihlalinden başka bir şey değildir.

Önlem alması gereken ve bunun için orada bulunan yetkililer, gereken önlemleri almak yerine, rakip taraftarların tribünlere gelmemeleri ile her şeyin halledilebileceği şeklinde bir yaklaşım içerisine girmektedirler. Oysa bu uygulamalara rağmen yaşanan olaylar ve sıkıntılar, sorunun daha da fazla içinden çıkılamaz bir aşamaya doğru gitmesi ile sonuçlanmaktadır.

Futbolu ne yazık ki futboldan başka her şeye benzettik ve karşılıklı saygıyı içeren, rakibine/ötekine hoşgörüyü içeren bir oyunu, kendi kişisel çıkarlarımız ve hesaplarımız uğruna şiddet ve nefret tohumları içeren bir alana dönüştürdük. Futbol sahalarından ya da salonlardan rakip takım taraftarlarının dışlanması, onların yok sayılması; sorunun çözümünü sağlayamaz. Tam tersine tribünlerde rakip taraftar grubuna ayrılan yerin arttırılması ve farklılıkların daha fazla kabullenebileceği ortamların yaratılması ile şiddet sarmalının etkisi kırılabilir.

Derbilerin rakip takım taraftarlarına kapatılması ile sorun çözülmez tam tersine sorun daha da fazla dal budak salar ancak bu durum futbolun merkezi iktidarına sahip olanların umurunda değildir. Eğer birkaç kendini bilmez olay çıkartacak olursa yeni bir yasa çıkartırsınız ve sorun çözülür ya da çözüldüğü varsayılır. Kimsenin derdi bu ülkedeki insanların futbol sevgisi ve tuttukları takımla kurdukları aidiyet bilinci falan değildir, asıl istenilen şey ekonomik anlamda tüketen bir müşteri profili yaratabilmek ve ellerinde tuttukları iktidarlarını sürdürebilmektir. Bu uğurda ne gerekiyorsa yapılması mübahtır ve yöneticiler ile medyanın kanaat önderi isimler tarafından Türk futbolu ve onun mümtaz takımları, ülke insanımızın birlik ve beraberliği için var güçleri ile çaba göstermeye hazırdırlar.

Şikeyi de teşviği de meşrulaştıran ve bütün bunları futbolun olmazsa olmazları gibi sunan bu yönetim zihniyetidir. Hatta bu uğurda kendi kendilerinin bulunmaz hint kumaşı olduklarını da dile getirebilecek kadar ileri gidebilirler. Eğer istedikleri gibi düzenlemeler yapılmazsa ileride kulüplerimizi yönetecek yöneticiler bulmakta zorluk çekebileceğimizi hatırlatırlar adeta aba altından soba gösteriverirler. Ancak tüm aldıkları kararlara rağmen ülke insanının adeta kaçarak stadyumlardan uzaklaşmasının önüne geçebilmeyi bir türlü başaramamaktadırlar. Türk futbolunun sorunlardan sıkıntılardan uzaklaşabilmesinin yolu Türk futbolunu yöneten zihniyetin de sorgulanmasından ve temizlenebilmesinden geçecektir. Aksi takdirde önümüzdeki yıllarda daha şimdiden kayıp hanesine yazılmaya adaydır.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş