Ahmet Talimciler- 7 Nisan 2014 Kendimizi nasıl gördüğümüz, gündelik hayatımızdaki tanımlamalarımızdan dünya ile kurmuş olduğumuz bağlantıya kadar pek çok alanda belirleyici olmaktadır.

Ülkemizde futbol üzerinden oluşturulan beraberlik duygusu, insanlarımızın dünya üzerinde kendilerini nasıl görmek istediklerinin en net yansıtıldığı alanlardan bir tanesidir. ‘Avrupa Avrupa Duy Sesimizi, İşte Bu Türklerin Ayak Sesleri’ sloganlarından başlayarak ‘Türk’ün Gücünü Tüm Dünyaya Gösterme’nin ete kemiğe büründüğü futbol karşılaşmaları söz konusu olduğunda sınırlar aşılmaktadır. Bize özgülüğü futbol medyasının abartılı söylemleri ile öylesine uç noktalara taşırız ki çoğu zaman kendimize propaganda yaptığımızı bile göremeyiz. Bunun en güzel örneği ise hiç kuşkusuz ülke futbolunun en önemli ve en eski rekabetinin oynanacağı karşılaşmaların Dünya Derbisi olarak lanse edilmesidir. Bu Pazar günü Galatasaray ile Fenerbahçe ile oynanacak olan karşılaşma öncesinde futbol medyamız yine aynı klişeye sarılmak suretiyle içeriye dönük safları sıklaştırma operasyonuna devam edecek. Halbuki dünya futbolundaki rekabetlerle birazcık ilgili olan herkesin rahatlıkla görebileceği gibi bu karşılaşma dünyadaki hiçbir ülke tarafından naklen yayınlanmamaktadır.

            Bu iki takım arasında yüz yılı aşkın süredir devam eden ve ülke sporunu yönlendiren rekabetlerinin spordaki/futboldaki parasal değerler ile medyalaşma düzeylerinin artmasının ardından şekil değiştirdiği bir dönemden geçmekteyiz. Ortamı sürekli olarak geren yönetici, futbolcu ve teknik adamların açıklamalarının ardından yapılan ‘ezeli rakip, ebedi dost’ nitelemesinin inandırıcılığını yitirmesine ve sokaklardaki taraftar kitlesinin birbirlerine olan bakışlarının değişmesinde etkili olmaktadır. Bütün bu dertlerimizin arasında birkaç yıldan beridir gündeme taşınan bir ‘alkışlama’ polemiğimiz de bulunmaktadır. İngiltere’de şampiyonluğa ulaşan ekibin futbolcuları şampiyonluk yolunda rekabet yaşadıkları takıma ya da derby müsabakalarına çıktıklarında rakipleri tarafından alkışlanmaktadırlar. Fenerbahçe ile Galatasaray arasındaki rekabetin yarattığı şiddet ortamının ortadan kalkması için bu geleneğin bizde de uygulamaya sokulmasını arzu eden bir kesim için bu durum sezon sonu karşılaşmaları öncesinde gündeme getirilmektedir. Bunun karşısında yer alan bir kesim ise ‘biz İngiltere değiliz, o yüzden de böylesi davranışların bizde olması mümkün değildir’ şeklinde bir klişe açıklama ile durumu toparlama gayreti içinde olmaktadırlar.

            Galatasaray ile Fenerbahçe arasında oynanan karşılaşmalar bu toprakların ürünüdür ve bu rekabetin daha geniş kitleler tarafından ilgi ile takip edilebilmesinin yolu ne ‘dünya derbisi’ klişelerine sarılmak ne de ‘bizi alkışlayın’ polemikleri ile gündemi saptırmakla gerçekleştirilebilir. Hayatımızda farklı renklere, seslere ne ölçüde yer açabilirsek o kadar çok hoşgörü ve birlikte yaşamanın alanlarını genişletebiliriz. Futbola ve rekabetin güzelliklerine ne kadar çok sahip çıkabilirsek futbolu bir bölen değil birleştiren bir unsur haline dönüştürebiliriz. Geçen Pazar günü oy vermek için sandık başına formaları ile gidenler, oy pusulasına takımlarının adını yazacak kadar tutkuyla onlara bağlı olanların sembollerini göstermek için rakiplerine ihtiyaçları bulunduğunu görmeleri ve bu doğrultuda oyuna odaklanmaları gerekmektedir. Oyunu elimizden kaçırırsak klişelerin, şiddet gösterilerinin daha fazla arttığı bir Türkiye gerçeği ile karşı karşıya kalırız.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş