Doç.Dr.Ahmet Talimciler- 24 Ağustos 2014 Tam bir yıl önce Taraf gazetesinde Arka Plan yazılarına başladım, bu süre içerisinde ülkemizde futbol/spor alanında yaşanan gelişmeleri sosyolojik bir perspektif içerisinde ele almaya çalıştım.

Sporun özellikle de futbolun siyaset ile ne kadar içli dışlı bir birliktelik içerisinde bulunduğunu yazılarımda sık sık dile getirdim. Türkiye’nin toplumsal hayatında karşı karşıya bulunduğu problemlerin spor alanında sürdürüldüğünü gösteren çok sayıda örneği bu zaman dilimi içerisinde hep birlikte yaşadık. Buradaki en önemli olgu ise hiç kuşkusuz ülkemizin içinden geçtiği suskunluk sarmalının spor/futbol alanını da fazlasıyla içerisine hapsetmiş olmasıdır.

Son yıllarda spor sahalarında devletin ağırlığının giderek arttığı bir sportif yönetim modelinin hayata geçirildiğini buna karşılık ise ülke futboluna yön veren kulüplerin koşulsuz şartsız bir anlayış içerisinde durumu onayladığını görmekteyiz.

Passolig uygulamasının hayata geçirilme biçimini dikkatle incelediğinizde kulüplerin naklen yayın sarmalı ile nasıl bir şekilde bağlandığını daha iyi anlayabilirsiniz. İşin bir diğer ilginç boyutu ise tıpkı medyanın diğer alanlarında olduğu gibi spor/futbol medyasında da her şeyin güllük gülistanlık olduğunu hissettiren bir iklimin yaratılmış olmasıdır.

Gerçek işi ülke sporunun ve futbolunun içinde bulunduğu problemleri dile getirmek olması gereken spor yazarlarının büyük bir çoğunluğunun sadece maç yorumlamaları dikkat çekicidir. Arta kalan zamanlarda bu kişilerin kendi pozisyonlarını korumak uğruna ses çıkarmamak suretiyle yaşananlarda pay sahibi olduklarını da tarihe not olarak düşmeliyiz.

Mesleği spor yazarlığı olmayan ve geçimini bu alandan sağlamayan birisi olarak ülke sporunun/futbolunun karşı karşıya bulunduğu sorunlar hakkında eleştirel yazılar yazıyor olmam da ülkemizin spor/futbol medyası açısından trajikomik bir durum arz etmektedir. Çünkü bu alandan binlerce lira kazanan ve şöhret olan isimlerin yapması gerekenleri yapmadığı bir yapı ile karşı karşıya kalıyoruz.

Yine bu anlı şanlı isimler sayesinde ülkemizin futbol sahalarında yaşanan şiddet, binlerce lira kazanan futbolcular, teknik direktörler ve ülke gündemini meşgul eden kısır futbol tartışmalarının ötesine geçemeyen bir popüler kültür iklimi el birliği ile inşa edilmiş oluyor. Yöneticileri de dahil ettiğinizde resmi tamamlıyorsunuz bir de tüm bunlara siyasal iktidarı eklediğinizde asıl büyük gerçeklik ile burun buruna geliveriyorsunuz.

Bu ülkede futbol üzerinden kurgulanan iktidar yapılanması sayesinde tıkır tıkır işleyen bir sistem söz konusudur. Son dönemde iktidar partisinin sporu özellikle de futbolu bu kadar çok ön plana almasını yadırgamamak gerekmektedir. Çünkü futbol üzerinden geniş kitleler ile buluşan ve onların teveccühlerini kazanan bir yapılanmayı hayata geçirmeyi başardılar.

Ülkemizin dört bir yanı şantiye haline getirilirken spor tesislerinin de bu işin içerisinde önemli bir yerde bulunması tesadüf sayılmamalıdır. İnsana yatırım yapmak yerine tesis inşa etmeye öncelik veren zihinsel yapının, geleceği olan gençlerini zararlı alışkanlıklardan uzak tutabilmek için yapabileceklerinin sınırlı olduğu bir ülkede yaşıyoruz.

Her fırsatta yeni Türkiye vurgusu yapan siyasal iktidarımızın bir spor politikasının olmadığı ve tıpkı eski dönemde olduğu gibi işlerin kendiliğinden gittiği bir yılı daha geride bıraktık. Umarım önümüzdeki dönem sloganlardan ve kısır futbol tartışmalarından ziyade gerçek anlamda sporun değeri ve anlamı üzerinden yapılacak eylemler ile kendisini gösterir. Spor medyası da daha fazla insanımızın sporla tanışabilmesi için çalışır ve sorumluluk görevini layıkıyla yerine getirir. {jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş