Ahmet Talimciler- 30 Kasım 2014 Galatasaray kulübünün yıllar sonra Avrupa kupalarından bu kadar kötü bir performans göstermek suretiyle elenmesi üzerinde durmak gerekiyor.

Çünkü Galatasaray kulübünün ülke futbolunun 1980’li yılların ikinci yarısında gerçekleştirdiği dönüşümde büyük bir rolü bulunuyordu.

Kulübün 2000 yılında önce UEFA kupasını ardından da Süper Kupayı kazanması ile birlikte ülke futbolumuzun bir yükseliş trendi içerisine girdiğini ve futbol tarihimizin en başarılı dönemini geçirdiğimizi rakamlar ortaya koyuyor.

Peki ne oldu da büyük mali problemleri halleden kulüp, kendisi için yapılan yeni stadyumuna ve işlerin iyi gittiği, en büyük rakibinin şike süreciyle boğuştuğu bir ortamın ardından birdenbire çakılıverdi?

Galatasaray kulübünün lise geleneğinden besleniyor olması pek çok kişinin iddia ettiği gibi bir sıkıntı kaynağı değildir. Asıl sıkıntı kulübün değişen futbol ve spor endüstrisi yapılanması içerisinde hala eski anlayış üzerinden kulübü yönetebileceğini zanneden vizyonun, yaşanan gelişmelere cevap verememesidir. Kulübün vizyonunu daha da genişletecek yeni bir anlayışa ihtiyacı bulunmaktadır. ‘Galatasaray Türkiye’dir’ söylemini hayata geçirmek için kulübü tüm ülkeye hatta ülke dışına açacak bir anlayışın önünü açmak kaçınılmazdır. Aksi takdirde kulübün mali açıdan küçülmesi ve içe dönmesi süreci hızlanacak, bu ise kulübün  arzuladığı başarılardan uzaklaşmasına yol açacaktır.

Galatasaray kulübünün son yirmi beş yıl içinde sürekli olarak Avrupa kupaları mücadelesi içinde yer aldığı ve buradan beslendiği gerçeğini unutmamalıyız.

İşin bir diğer önemli boyutu ise kulübün Avrupa’dan uzaklaşması sürecinin, ülke futbolu açısından da sıkıntılı bir dönemecin yaşanmasına etkide bulunmasıdır. 2018 dünya kupası elemeleri için ülkemizin dördüncü torbadan kuraya katılması, yarışa daha baştan birkaç adım geriden başlaması anlamını taşımaktadır.

Galatasaray kulübü yöneticileri işler iyi giderken birdenbire ezeli rakiplerinin önünü açma ve elleriyle şampiyonlukları rakiplerine teslim etme konusunda çok yetenekliler. Geçen yıl başkanın kişisel kaprisleriyle başlayan ve kulübün iki İtalyan teknik adam ile onlarca futbolcu transferine ve milyonlarca lira zarara uğratan süreç dikkatle incelenirse söylediklerim daha iyi anlaşılacaktır. Dördüncü yıldız sevdasına ‘kek kalıpları’ içerisine futbolcularını sokanların, bırakıp gitmelerinin ardından görevi devralanların felaketi beklemeleri, kulübü Avrupa’nın dışında bırakmıştır.

Glatasaray kulübünün mali açıdan sıkıntılı bir pozisyonda bulunmasının arkasında hiç kuşkusuz futbol alanına harcanan milyonlarca liralık gereksiz harcamanın etkisi yer almaktadır. Basketbol şubesinde bulunan oyuncuların birer birer başka kulüplerin yolunu tutması, takımın antrenörünün yapmış olduğu açıklamalar, kulübün içinde bulunduğu durumun vehametini ortaya koymaktadır.

Borsada küçük yatırımcıların zarara uğratılması ile başlayan ve ardı arkası kesilmeyen skandallarla devam eden yönetimsel boşluklar sonucunda Galatasaray kulübü içe kapanmıştır. Kulübü içe kapatanların kaçar gibi yönetimi bıraktıkları bir ortamda, geleceğin daha da karanlık hala gelmemesi için acilen kulübün mali yapısı düzeltilmesi gerekmektedir. Bunun yolu ise kulüp ile Galatasaray taraftarlarını bütünleştirecek projeleri hayata sokmaktan geçecektir. Lisenin koordinasyonunda lise dışındaki Galatasaraylıları da kucaklayacak adımların atılması artık zorunluluk halini almıştır. Aksi yönde ısrar edilmesi halinde hem kulübün hem de ülke sporunun/futbolunun önü çok güçlü bir şekilde tıkanacaktır.  {jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş