Ahmet Talimciler- 22 Aralık 2014 Hafta arası ülkemizde pek alışıldık olmadığımız bir istifa olayı gerçekleşti.

Merkez Hakem Kurulu başkanı Zekeriya Alp görevinden ayrıldığını duyurdu. Yaşanan gelişmelerin ardından en büyük eleştiri eski hakemler tarafından kaleme alınıyordu. Yazılanlardan camialarının başında öncelikle kendilerinin olması gerektiğini, bu olmazsa kendilerinin uygun gördüğü bir eski hakemin bu iğneli koltuğa oturmasını kabul edebilecekleri anlaşılıyordu. Ama hepsinin bir şartı bulunmaktaydı; söylediklerinin dikkate alınması, kendi varlıklarının her an ‘Demoklesin kılıcı gibi hakemlerin üzerinde sallanması’ Türkiye son otuz yıl içerisinde insani gelişmişlik endeksi açısından bir hayli yol aldı buna karşın insani değerler boyutunda ise epeyce geriledi.

İnsan sermayemiz ne yazık ki her geçen gün biraz daha elimizin içinden kaybolup gidiyor ve hep birlikte olan biteni seyretmekle yetiniyoruz. Kimsenin kimseye güvenmediği, insanların birbirlerine olan saygısını yitirdiği bir toplumun geleceğe yönelik rüyaları da karanlık olacaktır. İster spor dünyasından isterse de diğer herhangi bir alandan söylediklerine güvenle yaklaşabileceğiniz kaç kişi sayabilirsiniz? Kaç kişi gerçekten toplumsal hayatımızda karşı karşıya kalacağımız sorunların çözümünde aracı olabilir? Bu ülkenin kodlarının çözüldüğü ve hızla paranoyak bir yapıya doğru gitmekte olduğunu, etrafımızdaki olan bitenler yeterince ortaya koyuyor. Kırk yılda bir istifa etme erdemini gösteren bir yöneticinin bile ‘geç bile kaldı’ ifadelerine maruz kaldığı bir ülkede, aslında fazla söze de gerek yok! Ancak söz söylemek, bizi tüm bu olumsuzluklara rağmen hayata bağlayan en önemli değerlerden bir tanesidir ve böylece eleştirdiğimiz yapıya karşı nerede durduğumuzu da gösterebiliriz.

Futbol federasyonu başkanı düzenlediği basın toplantısında geçtiğimiz hafta belirtmiş olduğumuz ‘sorumsuz sorumlular’ örneğini bir kez daha hatırlatmamız gerektiğini gösterdi. Konuşmasında; ‘makyajlı ekonomileri kabul etmeyeceğiz, sıkı denetim ve ağır yaptırımlar geliyor. Belki eleştirileceğiz ama bunu yapmak zorundayız. Artık ‘idare et’ devri bitti’ gibi son derece etkileyici ancak bir o kadar da düşündürücü ifadeler yer alıyordu. Bu konuşmayı yapan kişinin yıllarca başkanlığını yapmış olduğu kulüpten ne şekilde ayrıldığı, kendisinin yönetiminde kulübünün özellikle teknik direktörlere ödediği tazminatlar unutulmuş değil. Konuşmadan çıkan bir diğer husus ise kulüplerimizin yıllardır ‘idare edildiği’ gerçeğinin en yetkili ağız tarafından kamuoyuyla paylaşılmasıdır. Her şeyin kılıfına uydurulduğu bir ülkede futbolun da bu durumdan kendisine pay çıkartmaması mümkün değildir. Hatta son otuz yıldır futbol, bu açıdan ülkenin içinden geçtiği aşamaların izlenebileceği en net alanı oluşturmaktadır. Bu yüzden futbol sahada oynandığından çok daha fazla toplumsal hayatımıza sirayet etmiş bir alandır.

Futbolun ekonomik, siyasal ve ideolojik açıdan toplumsal hayatın diğer paydaşları ile olan birlikteliği ‘masum’ bir birliktelik biçiminde değerlendirilemez. Futbolun en fazla eleştirilen kesimi olan hakem camiasının başındaki ismin bu şekilde görevinden ayrılması, basit bir kırgınlık veya kapris olarak değerlendirilemez. Gerçekten adaleti adil bir biçimde dağıtacak olan, namuslu ve dürüst insanlara ihtiyacımız var. Sorumluluk almaktan kaçınan, sürekli olarak bahanelerin arkasına sığınan ve hepsinden önemlisi belli bir bakış açısının peşinden körü körüne giden insanlar, geleceğimizi zehirliyorlar. Futbol dünyasının her açıdan erdemli, fair play ruhuna uygun yaşayan ve davranın sporcu, yönetici, spor adamı, hakem, yorumcu ve seyircilere ihtiyacı bulunuyor.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş