Ahmet Talimciler- 4 Mayıs 2014​Türkiye’de sporun/futbolun örgütlenmesinden başlayan problemler, her defasında yeniden içinden çıkılmaz sorunlar ile karşı karşıya kalmamıza neden oluyor.

Ülkemizi ve futbolumuzu Avrupa’nın sayılı ülkelerinden ve futbol liglerinden birisi olarak görüyoruz. Buna karşın gerek küresel özgürlükler düzeyinde açıklanan sıralamalarda gerekse de futbol alanında bir türlü istediğimiz pozisyonlarda yer alamıyoruz. Adeta bir balon halinde şişirilen Spor Toto Süper Lig ve onun naklen yayın bedeli, başta buradan nemalanan kulüpler olmak üzere futbol federasyonu ve medyanın da resme bakışını sakat hale getiriyor. Her şeyi yayıncı kuruluşun çıkarları üzerinden düşünen bir futbol algısı ve bu algıya eşlik eden bir medya ile birlikte futbol giderek elimizden kayıp gidiyor. Son E-bilet uygulamasında olduğu gibi çözüm olarak öne sürülenlerin örnek aldığımız hiçbir Avrupa liginde uygulanmaması durumu her nedense futbol medyamız tarafından es geçiliyor. Hatta hiç beklenmedik bir şekilde bu uygulama spor sahalarında yaşanan gelişmelere karşı ‘son çare’ olarak bile gösterilebiliyor. Oysa ‘son çare’ ifadesinin çaresizlik üreten bir yapının karşılığı olduğu gerçeğini bir türlü göremiyoruz.  Çözümü daha fazla polisiye tedbirler ve gözetim toplumu mantığı içerisinde arayanlar her nedense şiddetin sadece futbol sahaları ve çevresinde oluşan bir olgu olarak ele alıyorlar. Toplumsal hayatımızın ne kadar çok şiddet üreten bir arka planı olduğu gerçeğini ve ülke insanımızın bu şiddet ile şekillendiğini unutuyorlar. Evrensel hukuk nosyonunuözümseyemeyen, demokratik değerleri tüm bireyleri için hayata geçiremeyen ülkelerde şiddetin bir baskı aracı haline dönüşmesi kaçınılmazdır. Daha fazla polisiye önlemler, daha fazla şiddet gösterilerine ve daha fazla baskıya yol açar. Böylesi ülke yapılarında medyanın buna uygun bir söylem ve eylem içerisinde hareket ettiği gerçeği her defasında gözünüzün içine sokulur. İster haber medyasında isterse futbol medyasında gerçeklerin etrafında dolaşan ve her defasında söyleyeceklerini özenle seçerek adeta olan biteni bambaşka şekilde gösteren bir medya ile karşılaşırsınız.

​Fenerbahçe’nin şampiyonluk kutlamaları sırasında Bağdat Caddesinde yer alan GSStore mağazasının yağmalanması ve ardından Galatasaray formalarının ateşe verilmesi görüntüsünün kamuoyuna aktarılış tarzı bile futbol medyasının aslında ne kadar içler acısı bir durumda olduğunu göstermektedir. Pazar geceleri futbol kabaresinin halen sürdürüldüğü programlardan birinde yorumcunun GS Store’a yapılan saldırı ifadesini kullanmasının ardından programın yapımcısının ‘aman isim vermeyelim reklama girer’ açıklaması tam bir tutarsızlık örneğiydi. Aynı kişi ardından şöyle bir açıklamada bulundu: ‘bunu yapanlara Fenerbahçe taraftarı diyemeyeceğim onlar bir avuç kendini bilmezdir. Rakibinizin renklerine ve bayrağına saygınız olmayabilir ama o formalarda Türk bayrağı bulunuyor. Bari kendi bayrağınıza saygınız olsun’. Programdaki bir diğer yorumcu ise bu olayları yapanlar için: ‘Allah Belanızı versin. Ne kadar geri zekalı adamlarsınız, hepiniz ahmaksınız’ ifadelerini kullanabiliyordu. Yapılanları milliyetçi hezeyanlara kapılarak bayrak üzerinden önlemeye çalışabileceğini zanneden program yapımcıları, olay çıkartanların toputopu dört-beş bin holigan olduğunu, polisin bunların hepsinin kimler olduğunu bildiğini belirten ve olay çıkartanlar için ekranlardan saydırmayı kendisine hak gören yorumcuların olduğu bir ülkede futbolun neresinden tutsanız elinizde kalması son derece doğaldır!!!{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş