Doç.Dr.Ahmet Talimciler- 12 Mayıs 2014 Gerilim üzerinden kulüp yönettiğini zannedenler sayesinde başta futbol olmak üzere spor sahalarımız giderek içinden çıkılmaz bir şiddet sarmalına dolanıyor.

Çok değil bir ay önce ülkemizin spor tarihindeki en büyük başarılarından birine imza atan iki kadın basketbol takımının lig şampiyonluğu için yaptıkları mücadeleyi gölgede bırakan olaylar yaşadık. Saha içerisinde fair-play ruhuna uygun mücadele eden ve birbirlerini tebrik edebilen kadın basketbolcular bulunmakta iken tribünlerde futboldan getirdikleri renk fanatizmini rakibine dayatmaya çalışanlar yer almaktaydı. Oynanan müsabakanın önüne geçen Fenerbahçe yöneticisi Mahmut Uslu’ya atılan yumruk ve yaşanan rezaletti. Filmi başa sardığınızda her defasında bir tarafın diğerinin yaptıklarını ortaya koyan görüntü, demeç ve kendi haklılıklarını vurgulayan ifadeleri ile karşı karşıya kalıyorsunuz. Halbuki durum öylesine vahim bir aşamaya getirildi ki, kulüpler hala ne yaptıklarının farkında bile değiller! El birliği ile önce ezeli rakiplerine kendi sahalarında yer vermemeyi bildik gerekçelerle ‘normalleştirdiler’ şimdi ise kendileri de rakip sahaya gidemeyecek hale geldiler. Bundan sonra Fenerbahçe ile Galatasaray takımları arasında oynanacak olan bütün sportif karşılaşmalarda deplasman takımının yöneticilerinin can güvenliği tehdit altında olacaktır. El birliği ile bu durumu yaratan bütün yöneticiler eseriniz ile ne kadar övünseniz azdır!Rekabeti rakibini yok etme anlayışına çeviren zihinsel yapının arkasında toplumsal hayatımızdaki ‘öteki’ imgesi ile kurmuş olduğumuz ‘sakat’ ilişkinin hiç kuşkusuz yakından ilişkisi bulunmaktadır. Yöneticilerin ‘taraftarlık’ kimliği ile yapmış oldukları açıklamalar sonrası ortam her defasında biraz daha fazla gerilmiş ve ezeli rakiplerin yerini artık ezeli düşmanlar almıştır. Kapalı kapılar arkasında her defasında ezeli rakiplerine ana-avrat düz giden zihinsel yapıların ne sporda fairplay ile ne de hoşgörü ile açıklanabilecek en ufak bir yanı bulunmamaktadır.

​Sportif sahada yaşadığımız dönüşümün arka planında hiç şüphesiz son otuz yıl içerisinde toplumsal, ekonomik ve kültürel alanda yaşadığımız toplumsal dönüşümlerin büyük etkisi bulunmaktadır. Kazanma anlayışının her şeyin üzerine çıkartıldığı bir yapının futbol sahalarındaki yansıması ‘vur, kır, parçala, bu maçı kazan şeklinde’ olmaktadır. İş bitirici yönetici tipinin taraftarlar açısından daha fazla istenir hale gelmesi ile birlikte yıllarca futbolu yönlendiren üç büyüklerde bu modele uyan yönetici tipleri daha fazla iş başına gelmişlerdir. Sivri dilli, rakibini sürekli olarak aşağılayan, kendi takımının gücünü ve haklılığını her defasında gözümüzün içerisine sokan yöneticilerdir söz konusu olan kişiler ve onların rakip taraftarların en fazla nefret ettiği kişiler olmaları da hiç tesadüf değildir.

Futbol üzerinden toplumsal hayatımızın kutuplaşmasında yöneticiler kadar etkili olan ve üzerine düşen sorumluluğu bir türlü yerine getirmeyen futbol medyamız ise yaşananların gelecekte kendi yaşam alanlarını da tehdit etmekte olduğunu hala idrak edemiyor. Futbol medyamızın yazdıkları dikkate alınan bir büyüğünün olan bitenlerin çözümü için başbakana yazdığı dilekçede şu ifadeler yer alıyordu: “Sayın Recep Tayyip Erdoğan, Salonda da sahada da şiddetin ve çatışmanın polisiye önlemlerle önlenemeyeceğini anladık. Spora barışın gelmesi için Devletin sıcak ve samimi çağrısı, uyarısı gerekiyor. Lütfen yöneticilerle özel gündemli bir toplantı yapın. Onları uzlaştırın, barıştırın, kaynaştırın…”Sorunu göründüğünden çok daha vahim ve büyük hale dönüştüren gerek futbol medyasının gerekse de kulüp yöneticilerinin, futbolcularının ve taraftarlarının çözümün bir parçası olma dirayetigösterebilme yeterliliklerinin bulunmamasıdır. Türkiye’de futbol ve futbol etrafında şekillenen spor yönetimi hızla yokuş aşağı frenleri patlayan araba gibi yola devam etmektedir.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş