Ahmet Talimciler - 22 Haziran 2014​Futbol sahalarında yaşanan gerilimi orada bırakmamaya kararlı olan yöneticiler yüzünden nur topu gibi bir başka büyük sorunumuz oldu:

Gücümüze, ağırlığımıza göre gündemi biz belirleriz ve biz yönlendiririz. Galatasaray kulübünün 17 Haziran duruşu olarak adlandırdığı ve ardından bu duruşu ‘NobleseOblıge! Asalet Mecbur Kılar’ şeklinde hatıra tişörtlere dönüştürmesi ülke sporunun geleceği açısından endişe vericidir. Siz bakmayın öyle gaz vermek suretiyle bol keseden atıp tutanlara, onların ‘ben olsam şubeyi de kapatırım, hatta minik takım düzeyinde bile maçlara çıkmam’ ifadelerine, bunların hepsi sporun ruhuna rahmet okutacak sözlerdir. Ancak bu sözlerle ileriye değil daha da geriye doğru gitme tehlikesi ile karşı karşıya kalırız. Geçen haftaki yazımın sonunda Galatasaray kulübünün sosyolojik açıdan Türkiye’de sporun geleceğini okuyabilmemiz açısından son derece önemli bir örnek oluşturduğunu dile getirmiştim. Ne yazık ki Galatasaray kulübü kuruluşundan itibaren kendisine biçmiş olduğu misyonunu unutmuş gözüküyor ve son dönemde giderek daha fazla vizyonunu daraltmak suretiyle içeriye dönüyor. Bir zamanlar ‘Annemizin ligi’ olarak niteledikleri yurt içinde başarılı olmayı ‘tek ölçüt’ haline dönüştürüyorlar. Bu ise ülke sporunun yurt dışına açılma ve dışarı ile mücadele edebilme olanağının giderek azalması anlamına gelmektedir. Galatasaray kulübü dışarıya doğru yöneldikçe daha fazla büyüyebileceği ve rakibi olan Fenerbahçe ile ülke içindeki farkı kapatmak suretiyle öne geçebileceği gerçeğini yeni dönemde reddetmişe benziyor. Öyleyse kendilerine şöyle bir hatırlatmada bulunmanın tam zamanıdır: aslı varken kimse taklitleri ile ilgilenmez. Eğer Galatasaray kulübü bugün ülke içerisindeki taraftar dağılımı istatistiklerinde ezeli rakibinin önünde çıkabiliyorsa, bu hiç kuşkusuz yurt dışında elde ettiği başarıların getirisidir. 3 Temmuz sürecinden bu yana Galatasaray yönetimlerinin her fırsatta kaçak güreşmek suretiyle yaşananları kendi lehlerine döndürmeye çalışmaları, rakipleri ile olan ilişkilerde sanki başka bir dünyada yaşıyorlarmış imajı vermeleri gözlerden kaçmamış ve not edilmiştir.

​Asalet mecbur kılar diyerek kendi taraftarlarınıza şirin gözükme yoluna gidebilirsiniz ancak bu yaptığınızdan en fazla zararı başta yine sizin taraftarlarınızın göreceğini de lütfen unutmayın! Karşılaşmaları yenme-yenilmenin ötesinde erkekliğin tescili olarak gören zihniyet için, siz maça çıkmayarak zaten rakibinizin gözünde ve son karşılaşmaya giderek Galatasaraybenchinin arkasında ‘pembe etek’ açarak nasıl bir konuma oturtulduğunuza dikkat edin. Oyunun son maçı geldiğinde bu tepkiyi vermenin hiçbir anlamı olmadığını gayet iyi biliyorsunuz, tıpkı şike sürecinin hemen arkasında federasyonun yarattığı playoff sisteminde olduğu gibi. O zamanda başta sesiniz çıkmamış, ligi açık ara birinci bitirmiştiniz ne zaman ki şampiyonluk ezeli rakibinizin sahasında oynanacak olan son maça kaldı, sesiniz birden bire açıldı, yapılanların haksızlık olduğunu dile getirmeye başladınız! Şimdi de yine rakibinizi aşağılayarak bir yönetim stratejisi izleme yoluna gidiyor ve kendinizin ne kadar asil olduğunu vurguluyorsunuz öte yandan ülke içinde ne kadar çok taraftarı, bu elitist tavırlarınız nedeniyle karşınıza aldığınızı ise göz ardı ediyorsunuz. Yaptıklarınız ile söyledikleriniz arasındaki tutarsızlık arttıkça daha fazla saldırganlaştığınızı ve ülke sporuna yön verme misyonundanbiraz daha uzaklaştığınızı artık lütfen görün ve bu doğrultuda fairplay içerisinde kalarak mücadele edin! Aksi takdirde ülke sporu en değerli markalarından birisini kaybedecektir!{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş