Ahmet Talimciler- 11 Kasım 2014 Salı gecesi Almanya’da oynanan şampiyonlar ligi maçında takımını desteklediğini zannedenler sayesinde Galatasaray kulübünü yüklü bir ceza bekliyor.

Taraftarların üzerlerinden çıkan maddeler Alman polisini şoka uğratmış durumda. Kesici ve delici aletlerin yanı sıra yangın çıkartacak maddelerin de taraftarın üzerinden çıkması, bu kişilerin karşılaşma izlemeye mi? yoksa başka niyetlerle mi? Maça gittikleri üzerinde soru işaretleri oluşturuyor. Medyada birilerinin yaptığı gibi ‘Avrupa’ya yine rezil olduk’ söylemlerini bir tarafa bırakarak yaşananların arka planını irdelememiz gerekiyor.

Yurtdışında takımlarını desteklemek için tribünlere giden yurttaşlarımızın, yaşadıkları sorunların çözüm alanı olarak gördükleri stadyumlara sosyolojik açıdan yaklaşmak zorundayız. Aksi takdirde her geçen yıl bu sorun biraz daha fazla bizi yakmaya devam edecektir. Futbol üzerinden kendi kimliklerini ve yaşadıkları sorunları göstermeye çalışan bu kitle ile daha yakından ilgilenmemiz gerekiyor. Aksi takdirde Alman polisinin cinayete teşebbüs olarak nitelediği olayların çok daha ağırları ile karşı karşıya kalabiliriz. Faturanın ciddi bir biçimde ağır olacağından ise hiç kuşkunuz olmasın, çünkü buradaki yapı bizde olduğu gibi yaşananları geçiştirecek bir biçimde işlemeyecektir. Bu olaylar üzerinden bile Passolig ve şiddet yasası uygulamasının ne kadar doğru olduğunu vurgulamak suretiyle aslında nerede durduklarını ortaya çıkartan yayın organlarına sahip olmamız ne kadar da acı! 

Türkiye’de tribünlere oynamayı çok seven bir anlayış söz konusudur. Gerçekler üzerinden değerlendirmeler yapmak yerine sürekli olarak işi yokuşa sürmeyi ve lafı dolandırmayı çok severiz. 12. Adam vurgusu ile birlikte futbol medyamızın bir kesiminde sürekli olarak taraftarlara methiyeler düzen bir anlayış devreye sokuldu.

Kulüp yönetimleri ve futbolcular da bu süreci, galip gelinen her karşılaşmanın ardından yaşadıkları başarıyı taraftarlarına armağan ettiklerini belirterek katkı verdiler. Ülkemizde başta futbol sahaları ve onun dolayımı ile basketbol ve voleybol salonlarında da yaşanan şiddetin arkasında sürekli olarak beslenen bu taraftar yalakalığının da büyük etkisi bulunmaktadır. Taraftarlık, kişinin hayatında önem verdiği ve kimliğini tanımlamada kullandığı önemli alanlardan bir tanesidir. Ancak bu kimliğin sağlıklı bir şekilde işlemesi için ‘öteki’ olarak adlandırdığımız rakip takım taraftarlarına ihtiyaç bulunmaktadır. Rakibi sürekli olarak yok etme üzerinden gerçekleşen zihniyet sonrası taraftarlığın zarar gördüğü bir yapı ortaya çıkmakta ve bu durum şiddetin oluşmasına katkıda bulunmaktadır.

Takımını desteklemeyi sürekli olarak küfür etme, rakibi aşağılama, fiziksel ve psikolojik şiddete maruz bırakma olarak algılayan zihniyet yapısı, başta kendileri olmak üzere tüm toplumsal hayata zarar vermektedirler. Galatasaray’ın iyi oynamaya başladığı ve maçın 2-1 olduğu bir durumda oyunun durmasını sağlayarak kendilerinin ne kadar önemli bir kitle olduğunu zannedenlerin, taraftarlıkla uzaktan yakından bir ilişkileri bulunmamaktadır. Bu kişiler kendilerini tatmin etmek için, takımlarını kullanmaktan çekinmemektedirler ve takımlarına maddi-manevi zarar vermektedirler. Taraftarlığın bir gönül/duygu işi olduğunu ve burada oluşan ruh halinin kişilerin gündelik hayatlarına doğrudan temas ettiği gerçeği, bu kimliğin aslında ne kadar önemli bir boşluğu doldurduğunu göstermektedir. Son dönemde şiddet sarmalı üzerinden oyunun ruhunu yeniden konuşacaksak, örgütlü çıkar grubu olarak hareket eden taraftar gruplarını ve kendi kişisel tatminleri için takımlarına zarar verenleri de masaya yatırmalıyız.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş