Ahmet Talimciler-17 Ağustos 2015 Son günlerde yaşadıklarımızın ardından ülkemizde 1990’lı yıllara dönüş ifadeleri daha çok dillendirilmeye başlandı.

Hemen hemen her gün şehit haberlerinin geldiği, insanların gündelik hayatlarında korkunun hakim olduğu günler bir anda yeniden hatırlanıverdi. Tüm bu olumsuz şiddet atmosferinin üzerine bir de Mehmet Topal’ın aracına yapılan saldırı, işin tuzu biberi oldu.

Yazının başlığı 1990’lı yılların ilk yarısında çok moda olan bir Kenan Doğulu şarkısından alıntı. Yaşamın çok ucuz olduğu ve her an her şeyin olabileceği bir ülkede, kör bir kurşuna hedef olma ihtimalimiz çok ama çok yüksek, tıpkı Mehmet Topal’ın aracına isabet ettiği gibi yorgun bir kurşuna da denk gelebilirsiniz. Yaşadığımız her türlü melanetin ardından ucuz atlattık klişesini kullanmayı çok seviyoruz, yaşamın ucuz ve ölümün kolay olduğu bir coğrafyada kim vurduya gitmek kanıksanmış bir durumdur. Tıpkı 1990’lı yıllarda olduğu gibi şimdi de ölülerimizin ardından ağlamayı, yürekleri burkan geride kalan hikayelerini parlatmayı sürdürüyoruz. Ama bir taraftan da ölümler peş peşe gelmeye ve hayatlarının baharlarında yaşamak yerine ölenlerin sayıları da artıyor. Olanları seyretmeyi, kendi perspektifimizden bize yakın olan ölümlere üzülmeyi maharet sayıyoruz, ne acıdır ki başka bir şey de yapmıyoruz! Şiddeti şiddet yoluyla ezme girişimlerinin her defasında daha fazla şiddet doğurduğunu, yaşadıklarımız tüm acı deneyimlere rağmen kabullenmek istemiyoruz. Hızla ayrışan ve birbirinden uzaklaşan bir toplum haline geldiğimizi, en ufak bir sorunun bile karşıtları üzerinden nefret iklimi yarattığını göremiyoruz. Şiddetle olan birlikteliğimiz öylesine problematik bir hal almaya başladı ki, şiddetle beslenen ve yarattığı şiddet heyulasının altında ezilen bir ülke haline geldik. 

 Artık kendimizi rahatlattığını düşündüğümüz alanlar bile bizleri birleştiremiyor tam tersine buralarda da bölünmeyi sürdürüyoruz. Son otuz beş yıldır bu toprakların ana yemeği olarak bizlere sunulan futbolu bu açıdan yeniden değerlendirmek durumundayız. Düşmanlık seviyesine vardırdığımız takım taraftarlıkları ile rakip taraftarlara yaşam hakkı tanımamayı ve onları yok etmeyi taraftarlığın şanından sayan bir anlayış giderek daha fazla prim yapıyor.

Kötü yönetimlerin elinde şiddetin beslenip büyütülmesi ile birlikte Türkiye sadece siyasal ve toplumsal alanda değil futbol alanında da nefreti ile birlikte kötülüğü daha sık ve yoğun bir şekilde yaşamaya başladı. Artık gerçekten kötülük düşünen ve bu kötülüklerini hayata geçirmek için hiçbir yoldan kaçınmayan insanlarımız var ve sayıları her geçen gün biraz daha artıyor. Popüler kültür ürünü olan dizilere de bu gözle biraz daha yakından baktığınızda bu durumun karşılığını görebilirsiniz. Sadece kendi iyiliğini, hakkını gözeten ve adaleti yalnızca kendisine isteyen insanların ülkesinde ‘haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır’ hadisini kullanan siyasetçiler yaşananları normalleştirmektedirler. 

4 Nisan 2015 tarihinde Fenerbahçe otobüsüne yapılan silahlı saldırının ardından demokratik tepkiler vermek yerine fotoğraf kareleri içerisine giren futbol dünyamız, çok sevilen bir futbolcunun aracının kurşunlanması ile bir kez daha sarsıldı. Federasyon başkanı; “Bu sevgili Mehmet Topal’a yapılan bir saldırı değil, Türk futboluna yapılan bir saldırıdır” ifadesini kullandı, tıpkı daha önceki saldırıda olduğu gibi. Fenerbahçe kulübü tüm kulüplere maçlara beş dakika geç başlama önerisini ileten bir açıklamada bulundu. Halbuki bu açıklamayı yapması gereken onlar olmamalıydı, ezeli rakip ebedi dost açıklamaları yapan ekiplerden bu beyanat gelebilmeliydi.

Yaşadıklarımızı sadece kendi perspektifimiz içinden görmeyi sürdürdüğümüz müddetçe şehit cenazeleri gelmeye, yaşamlarımız terör kabusuna bulanmaya ve hepsinden önemlisi toplumsal birlikteliğimize olan inancımız da ortadan kalkmaya başlayacaktır. 90’lı yılları hatırlatanların unuttuğu önemli bir nokta var: kin, nefret ve öfke bu boyutlarda değildi, ayrıca siyasal iktidara yönelik tepkiler kitlesel boyutlarda sokaklarda, tribünlerde karşılık bulmuyordu. Ülke içi kadar etrafında yaşanan gelişmeler de bambaşka bir sürecin emarelerini taşıyor, bu yüzden her alanda şiddetsiz bir ortama bugün çok daha fazla ihtiyacımız var. Futbol da bu alanlardan bir tanesi ve kitlesellik açısından en dikkate değer olanı.{jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş