Ahmet Talimciler- 26 Ekim 2015 Kayserispor ile Fenerbahçe arasında Kayseri Kadir Has Stadyumunda oynanan karşılaşmadan çok, tribünde yaşanan görüntüler hafta boyunca konuşuldu.

Babasıyla birlikte Kayserispor tribününde üzerinde Fenerbahçe forması ile maç seyreden 4 yaşındaki çocuğun üzerine yürüyen amigonun davranışı, yaşananların aktarılış biçimi ve çözüm şeklinin üzerinde durmalıyız. Taraftarlığı tuhaf bir ruh haline hapseden ve yaptıklarını taraftarlık zannedenler açısından olan bitenler son derece normal gibi görülebilir. Ancak yaşadıklarımız futbola özgü ve futbol sahalarından kaynaklanan bir durum olmadığını görmek zorundayız.

Yine de işin futbol sahasındaki boyutu ile başlayalım; ülkemizdeki bütün tribünlerde benzer görüntüler görülebileceğini biraz stadyumlarda giden herkes gayet iyi bilir. Taraftarlarının ismini korumaya kalkan Üniversiteli Kayserisporlular Grubunun açıklamaları da nereden baksanız ülkemizdeki pespayeliği ortaya koyar nitelikte: ‘Aslında verilen tepki, içimizdeki öfke şehrine ihanet edenlere, yani memleketine sahip çıkıp çocuğuna memleket aşkını aşılamaktan aciz kalmış ve buna rağmen İstanbul sempatizanlığını bu durumdan vicdanen rahatsız olan insanlar karşısında sergileyen babalaradır’.

Ülkemizin futbol tarihinin söz konusu İstanbul takımlarının önemli etkileri olduğu gerçeğinden ve dünyada eşi benzeri görülmeyen bir taraftarlık modelini yarattığından haberi olmayanlara şunu sormak isterim: Acaba Kayserispor kulüp başkanı herhangi bir İstanbul takımının kongre üyesi midir? Aynı soru birkaç kulüp dışındaki bütün Anadolu takımlarının kulüp başkanları ve yöneticileri için de geçerlidir. Soruyu taraftarlar açısından da yinelemekte fayda olduğunu çünkü taraftarlarımızın büyük bir kısmının da ikinci bir takım taraftarı olduklarını gösteren çalışmalara sahibiz. Ayrıca kentinizin takımının sempatizanı olan çocukların kazanılmasının yolunun onların korkutulması üzerinden değil onlara spor yaptırabilecek alt yapı organizasyonları üzerinden geçeceğini öğrenmelisiniz. Bu gerçek en az sizler kadar kulüp yönetimlerinin de üzerinde durması gereken ve çaba göstermesi gereken bir durumu ortaya koymaktadır.

Çocuklarına, kadınlarına, gençlerine, yaşlılarına kısaca insanına değer vermeyen bir ülkenin her alanında yaşanan vicdansızlıklar da hayata dairdir. İster tribünlerde isterse sokakta gerçekleşsin şiddet ve öfke içeren her türlü davranış, gündelik hayatımız içerisinde oluşturmuş olduğumuz kültürel birikimin yansımalarından ibarettir. Kendisi gibi olmayanlara yaşam hakkı tanımayan insanlar sadece tribünlerde ortaya çıkmıyorlar. Onlarla hayatın her alanında sık sık karşı karşıya geliyoruz. Trafikte özellikle kadın sürücüleri sıkıştıranlardan, sokakta kadınları taciz edenlere kadar her yerdeler.

Taraftar olarak da tribünlerin hakimi olduklarını ve bunu sağlayabilmek için de çoluk çocuk, genç, yaşlı ya da kadın demeden her türlü cinsiyetçi küfrü edebilmeyi kendilerine hak olarak görebiliyorlar. Tribünlerde yaşananlar hayatımızın minyatürü olarak bize bizi gösterir ve gördüklerimizin her geçen gün biraz daha çirkinleşmesinin arkasında yaşadıklarımızın da çirkinleşmesinin, bayağılaşmasının etkisi bulunmaktadır. Olayı vicdansızlık diye sunanların ertesi gün Türkiye’nin konuştuğu olay tatlıya bağlandı şeklinde haber yapması da ayrı bir ironidir. Çözümün korkutulan çocuğun amigoya tokat atması ile tatlıya bağlanması ve barışın tesis edilmesi de tam anlamıyla bize özgü bir bakış açısıdır. Aynı zihniyetin kocasından dayak yiyen kadınlar için de benzer barışma yolları üzerinde ısrarla durduğunu ancak ülkedeki öldürülen kadın sayısının her geçen yıl biraz daha arttığını da unutmamalıyız.

Daha demokratik bir Türkiye için ömrünün sonuna kadar mücadele eden ve bizlere en umutsuz anlarımızda bile ‘enseyi karartmayın’ diye bilmeyi öğreten büyük usta Çetin Altan nurlar içinde yat. {jcomments on}

Tweet

Tweetle                      Paylaş                        Paylaş